.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ: ΕΓΩ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ



Θα είναι εκεί. Κι όταν τα θρύψαλα της λιγοστής ζωής µου ηχήσουν σαν κρύσταλλα κιτρινισµένα σε χαµένες αίθουσες παράταιρων ονείρων -πέφτοντας στα καθαρά πλακάκια του λουτρού εγώ, µε την απελπισία της δύσκαµπτης σάρκας- θα µε κοιτάζει βουρκωµένος.
Θα είναι εκεί. Κι όταν ο άνεµος της δυστυχίας θα σαρώνει ό,τι απέµεινε από µένα: οι γκρίνιες µου, τα όνειρά µου τ’ ανέκδοτα, κουσούρικα ποιήµατά µου -µπλεγµένος σ’ έναν δαίδαλο χοντρών νοσοκόµων, σωλήνων, καθετήρων, εγώ, µε το θράσος µιας παράλογης κατάφασης για την ζωή- θα µε κοιτάζει δακρυσµένος.
Θα είναι εκεί. Κι όταν πια δεν θα µείνει απ’ την ασήµαντη ζωή µου παρά δυο στάλες ιδρώτας στα µέτωπα των τελευταίων συνοδών µου -βαρύς, σχεδόν ασήκωτος όπως πάντα εγώ, γεµίζοντας το στεγνό µου στόµα µε το χώµα που γέµισε τα στόµατα χιλιάδων άλλων πριν από µένα, το ίδιο ξερό, ασήµαντο χώµα- θα µε κοιτάζει µε φρίκη.
Θα είναι εκεί. Μα ούτ’ ένας να του πιάσει το χέρι ούτ’ ένας να σκεφτεί πόσο αφόρητα µοιάζει σ’ εκείνη την παλιά φωτογραφία, όπου ο νεκρός πατέρας µου κρατά απ’ το χέρι τον µικρό του γιο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ
ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
[1987 - 2007]

Δεν υπάρχουν σχόλια: