Σελήνη – Nathan Alterman

Υπάρχει μια στιγμή γέννησης, ακόμη και σε μια παλιά όψη.
Ένας ουρανός δίχως πουλιά
αλλόκοτος παράμερος.
Στη φεγγαρόλουστη νυχτιά απέναντι απ’ το παραθύρι σου στέκεται
μια πόλη βουλιαγμένη στα δάκρυα των γρύλλων.

Βλέπεις το δρόμο να ψάχνει ακόμη για στρατολάτη
και η σελήνη βρίσκεται στη λόγχη του κυραρισσιού
και λες – Θεέ μου υπάρχουν ακόμη όλα τούτα;
Μπορεί κανείς να τους ψιθυρίσει ένα χαιρετισμό;

Τα νερά μάς θωρούν απ’ τις πηγές τους.
Ησυχάζει το δέντρο
σ’ ένα ξέσπασμα ανθών.
Ω Θεέ μου, ποτέ δεν θ’ αποτραβηχτεί από μέσα μου
η θλίψη των μεγάλων σου παιχνιδιών;

Μετάφραση Στάθης Κομνηνός