Οι τελευταίες μέρες του Τζίμι Χέντριξ - Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

ΣΑΝ ΑΥΡΙΟ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 40 ΧΡΟΝΙΑ, ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΣΤΑ 27 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Οι τελευταίες μέρες του Τζίμι Χέντριξ

Του ΧΑΡΗ ΚΑΒΒΑΔΙΑ Haris.kavadias@gmail.com

Πριν από 40 χρόνια, την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 1970, ο κορυφαίος ροκ κιθαρίστας Jimi Hendrix πέθαινε σε ηλικία μόλις 27 χρόνων. Ηταν ο δεύτερος που έμπαινε στο «κλαμπ 27», των μεγάλων ροκ μουσικών που έχαναν τη ζωή τους σ' αυτή την ηλικία.

Είχε προηγηθεί ο Brian Jones των Rolling Stones (3/7/1969), θα ακολουθούσε σε δύο βδομάδες η Janis Joplin, σε 8 μήνες ο Jim Morrison των Doors, και το 1994 ο Curt Cobain των Nirvana. Οι συνθήκες θανάτου του Hendrix καλύπτονται ακόμη από μυστήριο. Αυτοκτόνησε, δολοφονήθηκε ή έπαθε εισρόφηση, λόγω μεγάλης ποσότητας κόκκινου κρασιού και 9 χαπιών Vesperax;

Μετά την εμφάνισή του στο Isle of White και μια μικρή, σχεδόν καταστροφική περιοδεία στην Ευρώπη, επέστρεψε στο αγαπημένο του Λονδίνο για μια σειρά από οικονομικά θέματα που τον απασχολούσαν λόγω της τεράστιας εκμετάλλευσης από μάνατζερ, δικηγόρους και διαχειριστές. Ελεγε ότι ο Ed Chalpin είχε κάνει αγωγές εναντίον των δισκογραφικών εταιρειών Track και Polydor, που κυκλοφορούσαν δίσκους του γκρουπ Jimi Hendrix Experience στη Βρετανία και θα εκδικάζονταν σε λίγες μέρες. Ο νέος του μάνατζερ, Michael Jeffery, έχοντας δέσει τον Jimi, αδιαφορούσε για την υπόθεση.

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου

Κοιμάται με την 23χρονη Δυτικογερμανίδα Monika Dannemann, στο δωμάτιο 507 του ξενοδοχείου Samarkand στο Νότινγκ Χιλ.

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου

Κλείνει σουίτα στο ξενοδοχείο Cumberland για 17 λίρες την ημέρα.

Φεύγει για συναντήσεις με δικηγόρους, μάνατζερ κ.λπ. αλλά εμφανίζεται στο διαμέρισμα της Lorraine Store, που εργαζόταν στο Chelsea Drugstore, η οποία θυμάται: «Ηταν σε άθλια κατάσταση, πολύ νευρικός, "φτιαγμένος" και με πολύ κάνναβη μαζί του». Το βράδυ πηγαίνουν να δουν τους Eric Burdon & the War στο Ronnie Scot's jazz club και συναντά τη φίλη του δημοσιογράφο Sharon Lawrence, που δύσκολα την αναγνωρίζει. «Εχω φύγει», της λέει. Ο Eric Burdon θυμάται: «Οταν τον είδα ταράχτηκα, είχε τα χάλια του, ήταν βρώμικος. Το κεφάλι του ήταν γεμάτο από κάτι -ηρωίνη, qualude, Vesperax; Δεν ξέρω τι είχε πάρει, αλλά τον έδιωξα. Του είπα να έρθει την άλλη μέρα με την κιθάρα του».

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου

Τηλεφωνεί στη Sharon Lawrence και της λέει: «Εχω χάσει τον ύπνο μου. Η κατάσταση με τον Chalpin μ' έχει εξοντώσει. Μαθαίνω ότι έρχεται στο Λονδίνο. Πότε και τι καλό είδα μαζί του;». Περνά τη μέρα του ψάχνοντας για ναρκωτικά σε σπίτια γνωστών του. Το βράδυ πάει με τη Monika ξανά στο Ronnie Scot's και τζαμάρει με τον φίλο του Eric Burdon και τους War. Ο Burdon θυμάται: «Ενα κύμα χειροκροτημάτων υποδέχτηκε τον μεγαλύτερο κιθαρίστα του κόσμου. Η παρουσία του προκάλεσε δέος και ο ίδιος πετούσε στα ουράνια. Ομως φαινόταν πολύ κουρασμένος και παραπονιόταν για τα νομικά προβλήματα που είχε και τις δυσκολίες με τον μάνατζέρ του». Ηταν η τελευταία του μουσική εμφάνιση. Φεύγει στη 1.30 με τη Monika και κοιμάται μαζί της.

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου

Πάει με τη Monika για ψώνια και φωτογραφίες. Μιλά τηλεφωνικά με τον δικηγόρο του αλλά και με τον Chas Chandler για το εξώφυλλο του νέου του διπλού δίσκου, «First rays of the new rising sun», του ζητεί απεγνωσμένα νέο μάνατζερ και να του βγάλει αεροπορικό εισιτήριο για τη Νέα Υόρκη για το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου. Στο ξενοδοχείο Cumberland ζητεί από την τηλεφωνήτρια να καλέσει ένα νούμερο στη Νέα Υόρκη, αλλά όταν του στέλνει τη σύνδεση δεν σηκώνει το τηλέφωνο. Το βράδυ η Lawrence τον αναζητεί επανειλημμένα στο ξενοδοχείο του, αλλά αυτός είναι στο Samarkand.

Στις 8.30 μ.μ. η Monika φτιάχνει φαγητό, τρώνε, πίνουν κόκκινο κρασί και ακούν μουσική μέχρι τη 1.45 όταν ο Jimi τής λέει ότι θα βγει να δει κάποιους φίλους. Η Monika προσφέρεται να τον πάει και να τον φέρει πίσω στις 3 π.μ. και το κάνει.

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου

Στην επιστροφή τους στο υπόγειο διαμέρισμα του ξενοδοχείου Samarkand, του φτιάχνει σάντουιτς με τόνο. Ξαπλώνουν και μιλάνε μέχρι τις 7 π.μ. Η Monika παίρνει ένα χάπι Vesperax και κοιμάται. Αργότερα ο κιθαρίστας παίρνει τα υπόλοιπα 9 χάπια της ταμπλέτας. Η Γερμανίδα ξυπνάει στις 10.20 π.μ. και παρατηρεί εμετό στο πρόσωπό του. Προσπαθεί να τον ξυπνήσει, αλλά δεν τα καταφέρνει. Τηλεφωνεί στον Burdon και αρκετά αργότερα καλεί ασθενοφόρο, που στις 11.27 τον μεταφέρει στο νεκροτομείο St Mary Abbots στο Κένσιγκτον, όπου ο Αυστραλός γιατρός John Bannister προσπάθησε επί μισή ώρα να πετύχει η ανάνηψη για τυπικούς λόγους. Ο ίδιος αναφέρει: «Δεν είχε σφυγμό, ούτε καρδιακούς παλμούς. Πέθανε από ασφυξία, από τον εμετό που είχε γεμίσει τους αεραγωγούς του, ενώ οι πνεύμονες και το στομάχι του ήταν γεμάτα κρασί. Στο αίμα του ανιχνεύτηκε ελάχιστο αλκοόλ. Τα μαλλιά του και το στήθος του ήταν καλυμμένα από μάζες εμετού και κρασιού». Η Monika υποστήριξε ότι ήταν ζωντανός όταν ήρθε το ασθενοφόρο, αλλά η αυτοψία τη διαψεύδει. Ο Eric Burdon αναφέρει: «Η Μόνικα μου τηλεφώνησε φοβισμένη γιατί ο Jimi δεν έδειχνε καλά. Της είπα να τον χαστουκίσει στο πρόσωπο και να του δώσει λίγο καφέ... αλλά λίγο αργότερα της τηλεφώνησα και της είπα να καλέσει ασθενοφόρο. Εκείνη δεν ήθελε διότι στο διαμέρισμα υπήρχαν ναρκωτικά. Κάλεσε ασθενοφόρο, της είπα, δεν με νοιάζει τι στο διάολο υπάρχει στο διαμέρισμα. Δεν είχε κάνει απολύτως τίποτα για κείνον. Ηταν πλέον πολύ αργά».

Σάββατο 19/9/1970

Η δημοσιογράφος Sharon Lawrence συναντά τη Monika, που της εξιστορεί τα γεγονότα από τη δική της σκοπιά. «Απολαύσαμε ένα καλό δείπνο. Ημασταν ευδιάθετοι. Ηπιαμε κρασί, όχι πολύ. Αυτός παρέμεινε στο τραπέζι κι όλο έγραφε. Εγώ πήγα στο κρεβάτι. Τον βρήκα το πρωί. Ηταν ξαπλωμένος πάνω στους εμετούς. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Είχε πάρει 9 χάπια Vesperax. Φοβήθηκα τι θα έλεγαν οι δημοσιογράφοι. Γι' αυτό τηλεφώνησα στον Eric Burdon». Το συμπέρασμα της Sharon ήταν ότι ο Hendrix αυτοκτόνησε, αφήνοντας σημειώσεις και παίρνοντας τόσα χάπια όσα κι ο αγαπημένος του αριθμός: εννέα. Η εκδοχή της Monika δείχνει ατύχημα, αλλά η δήλωση του Michael Jeffery στοχεύει τη δολοφονία! Ο μάνατζερ του Hendrix, δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, είπε στον roadie, James «Tappy» Wright: «Μαζί με μερικούς παλιόφιλους πήγαμε όλοι μαζί στο δωμάτιο της Monika. Επιασα μια χούφτα χάπια και τα έριξα στο στόμα του... μετά άδειασα και μερικά μπουκάλια κόκκινο κρασί στην τραχεία του... αυτός ο βρωμιάρης θα με άφηνε, κι αν τον έχανα θα έχανα τα πάντα. Επρεπε να το κάνω, Tappy. Το καταλαβαίνεις, έτσι; Ο Jimi άξιζε για μένα περισσότερο νεκρός παρά ζωντανός». Ο Jeffery σκοτώθηκε στις 5/3/1973 όταν ένα DC-9 της Iberia Airlines έπεσε στη Ναντ της Γαλλίας.

Jimi Ηendrix: Ο θρύλος και τα ερωτήματα ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ 18/09/2010

Jimi Ηendrix: Ο θρύλος και τα ερωτήματα

Του Νικόλα Ζώη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Τελευταία ενημέρωση: 18/09/2010 11:36

Σαν σήμερα πριν από σαράντα χρόνια, ο Τζίμι Χέντριξ πέθανε από αναρρόφηση.
Και στο σπίτι του στο Λονδίνο άνοιξε η μεγαλύτερη έκθεση με προσωπικά αντικείμενά του. Αλλά στη ζωή και την καριέρα του παραμένουν σημεία αντιφατικά, που ο ίδιος δεν πρόλαβε ή δεν θέλησε να ξεκαθαρίσει ποτέ
Το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται από μια περίοδο της ζωής του, για την οποία ο Χέντριξ δεν μίλησε ποτέ καθαρά. Οταν ήταν 18 χρονών συνελήφθη οδηγώντας ένα κλεμμένο αυτοκίνητο και οι επιλογές που του δόθηκαν ήταν είτε να περάσει δύο χρόνια πίσω από τα κάγκελα είτε να καταταγεί στον στρατό. Ο Χέντριξ όχι μόνο επέλεξε το δεύτερο, αλλά βρέθηκε να υπηρετεί στο απαιτητικό σώμα των αλεξιπτωτιστών. Πολύ αργότερα, δήλωνε ότι η θητεία του διήρκεσε μόνο έναν χρόνο λόγω τραυματισμού σε πτώση, η αλήθεια όμως ήταν διαφορετική. Μια αναφορά των αξιωματικών του που είδε το φως της δημοσιότητας ύστερα από χρόνια, έκανε λόγο για ένα στρατιώτη «ακατάλληλο» και τεμπέλη, που κοιμόταν εν ώρα υπηρεσίας, αδιαφορούσε για τους κανονισμούς, χρειαζόταν διαρκή επιτήρηση, ενώ ταυτόχρονα δεν επεδείκνυε την παραμικρή ικανότητα.


Σε συνεντεύξεις του σε βρετανικά περιοδικά, ο Χέντριξ δεν δίσταζε να διακηρύσσει την απέχθειά του για τη στρατιωτική ζωή, όταν ρωτήθηκε όμως για το ίδιο θέμα στο αμερικανικό τηλεοπτικό σόου του Ντικ Κάβετ, απέφυγε να πει ανοιχτά τη γνώμη του. Σαν να μην έφτανε όλο αυτό το μπέρδεμα, μια βιογραφία του με τίτλο «Room Full of Μirrors» από τον δημοσιογράφο Τσαρλς Κρος, υποστήριξε ότι ο Χέντριξ υποδυόταν τον ερωτευμένο με έναν συστρατιώτη του ώστε να αποβληθεί λόγω ομοφυλοφιλίας, χωρίς όμως να πείσει τους ανωτέρους του.


Αντίστοιχα ζητήματα θα εμφανίζονταν και στη συνέχεια της καριέρας του. Στο βιβλίο του «Darker Τhan Βlue», ο συγγραφέας Πολ Γκίλροϊ ανέφερε καθοριστικό παράγοντα της ζωής και της μουσικής του Χέντριξ το γεγονός ότι ήταν «ένας πρώην αλεξιπτωτιστής που σταδιακά έγινε υπέρμαχος της ειρήνης», αλλά και «ένας παραβάτης των μουσικών και των φυλετικών ορίων».


Μεγάλο μέρος του κοινού του πάντως, είχε άλλη γνώμη. Λέγεται ότι ο Χέντριξ άργησε να γίνει διάσημος στην Αμερική, καθώς δεν ήταν αρκετά «μαύρος» για το Χάρλεμ- το κίνημα για τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών δεν τον έκανε ποτέ ήρωά του- ούτε αρκετά «λευκός» για το Γκρίνουιτς Βίλατζ. Ο ίδιος, είτε δεν ξεκαθάριζε την ταυτότητά του είτε απλώς τη διαμόρφωνε. Και ενώ τον χειμώνα του 1967 έβλεπε το εξώφυλλο του «Αxis: Βold Αs Love» με δυσαρέσκεια, γιατί δεν τόνιζε την αμερικανική και ινδιάνικη καταγωγή του, το καλοκαίρι του 1969 στο Γούντστοκ παρουσίαζε μια εικονοκλαστική εκτέλεση της «Αστερόεσσας», μιμούμενος τον αποτρόπαιο ήχο των βομβαρδιστικών στο Βιετνάμ. Ενα ακόμη θολό κομμάτι της προσωπικότητας του Τζίμι Χέντριξ είναι μια υποτιθέμενη δυσκολία του στις μουσικές συνεργασίες. Το βιβλίο του συντάκτη του «Ιndependent», Κιθ Σάντγουικ, με τίτλο «Jimi Ηendrix, Μusician», αντλεί υλικό από την πρώιμη καριέρα του μουσικού, όταν προσπαθούσε να καταξιωθεί στις ΗΠΑ συμμετέχοντας σε διάφορες μπάντες. Ηταν η περίοδος που ο Χέντριξ έπαιζε παρέα με σπουδαία συγκροτήματα όπως οι Ιsley Βrothers και οι Love, χωρίς όμως να συνεχίσει για μεγάλο διάστημα με κανένα.


Και ήταν τότε που ο Χέντριξ βρήκε δουλειά ως μουσικός του Λιτλ Ρίτσαρντ, τον οποίο τελικά ο κιθαρίστας εκνεύρισε με τις αργοπορίες του, τις επιλογές του στο ντύσιμο και κυρίως με τους επί σκηνής «θεατρινισμούς» του. Ο ίδιος ο Χέντριξ βέβαια θα εκμυστηρευόταν αργότερα τον θαυμασμό του, λέγοντας ότι ήθελε να κάνει «με την κιθάρα [του]


ό,τι έκανε ο Λιτλ Ρίτσαρντ με το στόμα του». Και λίγοι θα μπορούσαν να πουν με σιγουριά αν ήταν ένας μεγαλομανής που δεν ταίριαζε πουθενά ή αν έπρεπε να τα παρατάει όλα για να ακολουθεί το όνειρό του.


Τελειομανία
Κάποιοι μουσικοί πάντως θα έμεναν παραπονεμένοι μέχρι το τέλος της ζωής τους. Λέγεται ότι ο μπασίστας των Jimi Ηendrix Εxperience (το συγκρότημα που τον έκανε διάσημο), ο Νόελ Ρέντιγκ, δεν θαύμαζε την τελειομανία του «αρχηγού» του, που επέμενε να ηχογραφήσουν το τραγούδι «Gypsy Εyes» 43 φορές. Οταν τελικά ο Ρέντιγκ δημιούργησε τους «Fat Μatress» (χοντρό στρώμα), ο Χέντριξ τον πείραζε, παραφράζοντας το όνομα της μπάντας σε «Τhin Ρillow» (λεπτό μαξιλάρι). Στην επανασύνδεση των Εxperience, ο Ρέντιγκ αντικαταστάθηκε την τελευταία στιγμή από τον παλιόφιλο του Χέντριξ, Μπίλι Κοξ. Και το κοινό θα χωριζόταν όλο και πιο ξεκάθαρα, σε εκείνους που προτιμούσαν τη μουσική του Χέντριξ με τους Εxperience και σε όσους θα έβρισκαν αξιολογότερες τις μετέπειτα συνεργασίες του.


Οι τεχνικές του ικανότητες από την άλλη, παραμένουν μέχρι σήμερα αδιαμφισβήτητες. Μόνο ο Ρίτσι Μπλάκμορ των Deep Ρurple, ψέλλισε κάποτε τις αμφιβολίες του. «Πέντε νότες δεν είναι αρκετές για έναν κιθαρίστα», φέρεται να έχει πει ο γνωστός «ζηλιάρης» Μπλάκμορ, αναφερόμενος στην πεντατονική μουσική κλίμακα των blues, που ο Χέντριξ χειρίστηκε όπως κανείς. Ενας άλλος μεγάλος κιθαρίστας πάντως, δεν είχε την ίδια γνώμη. Σύμφωνα με τον Κιθ Αλθαμ, δημοσιογράφο τότε του μουσικού περιοδικού «ΝΜΕ», ο Ερικ Κλάπτον κάλεσε ένα βράδυ επί σκηνής τον Χέντριξ για να παίξει μαζί με τους υπόλοιπους Cream. Στη μέση ενός κομματιού, ο Κλάπτον έφυγε από τη σκηνή και κατευθύνθηκε φουρκισμένος στα παρασκήνια. Ο μάνατζερ του Χέντριξ, Τσας Τσάντλερ, πήγε να ρωτήσει τι συμβαίνει και η απάντηση του Κλάπτον ήταν αφοπλιστική: «Δεν μου είχες πει ότι είναι τόσο γαμημένα καλός», παραπονέθηκε καπνίζοντας με μανία.


Παρόμοιες κριτικές έχουν κατά καιρούς ακουστεί και για την εκρηκτική σκηνική του παρουσία. Ηταν αυθόρμητη και «διονυσιακή» ή προϊόν εγωισμού και μίμησης παλιότερων μουσικών των blues; Ο Χέντριξ έπαιζε με τα δόντια ή με την κιθάρα πίσω από την πλάτη του, ένα τρικ που κιθαρίστες όπως ο Μπουτς Σνάιπς και ο Τσάρλι Πάτον είχαν λανσάρει χρόνια πριν. Ο ίδιος, σε μια από τις πρώτες συνεντεύξεις του, θα διηγούνταν μια κάπως τραβηγμένη ιστορία που δικαιολογούσε το κόλπο με τα δόντια. «Η ιδέα μού ήρθε στο Τενεσί», έλεγε στο περιοδικό «Μelody Μaker» το 1964. «Εκεί, αν δεν παίξεις έτσι, σε πυροβολούν. Σε μια σκηνή, είχα δει έναν σωρό από σπασμένα δόντια». Το επί σκηνής κατόρθωμα πάντως που τον έκανε διάσημο, παραμένει ακόμα στο απυρόβλητο. Το κάψιμο και το σπάσιμο της κιθάρας του στο τέλος του σόου του στο Μonterey Ρop Festival του 1969, θεωρείται θρυλική στιγμή στην ιστορία της ροκ. Κάποιοι λένε ότι τη φωτιά έβαλε η αντιζηλία του με τους επίσης ζημιάρηδες Who, που εμφανίζονταν στο ίδιο σόου. Οι όποιες αμφιβολίες όμως διαλύθηκαν από τον κιθαρίστα τους Πιτ Τάουνσεντ, στο άρθρο που έγραψε στο πε

ριοδικό «Rolling Stone», με αφορμή την ανακήρυξη του Χέντριξ ως καλύτερου κιθαρίστα όλων των εποχών. «Πειραζόμασταν», έγραφε ο Τάουνσεντ, «διαφωνώντας στο ότι μια κιθάρα είτε τη σπας ολοκληρωτικά είτε καθόλου».


Υβρις και κάθαρση
Αν η ανεξέλεγκτη συμπεριφορά του στην κιθάρα του δεν ενοχλούσε κανέναν, αυτό δεν συνέβαινε όταν ο Χέντριξ έχανε τον αυτοέλεγχό του με τους συνανθρώπους του. Το βιβλίο «Jimi Ηendrix: Εlectric Gypsy» του Χάρι Σαπίρο, αναφέρει ότι ο Χέντριξ ήταν γνωστός για τα βίαια ξεσπάσματά του όταν έπινε λίγο παραπάνω ή βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών. Το ποτό ήταν η αιτία της σύλληψής του μετά τις καταστροφές που προκάλεσε σε ένα ξενοδοχείο στη Σουηδία και τα ναρκωτικά ο λόγος που λίγους μήνες πριν από το οριστικό του τέλος, άφησε μερικά σόου στη μέση. Στο βιβλίο της «Τhrough Gypsy Εyes», η πρώην σύντροφός του Κάθι Ετσινγκχαμ αναφέρει ότι κάποτε ο Χέντριξ τη χτύπησε με ένα τηλέφωνο, νομίζοντας ότι εκείνη μιλούσε με κάποιον άλλον άντρα.


Μια άλλη σχέση του υποστήριξε ότι χρειάστηκε ράμματα στο πρόσωπο, όταν ο κιθαρίστας τη χτύπησε με ένα μπουκάλι. Και σύμφωνα με τη βιογραφία «Room Full of Μirrors», το κεφάλαιο με τις γυναίκες της ζωής του συμπληρώνεται από δύο παιδιά που ο Χέντριξ απέκτησε με διαφορετικές γυναίκες και δεν γνώρισε ποτέ.


Τα ερωτήματα βέβαια για τις αντιφάσεις ανάμεσα στα έργα και την προσωπική ζωή μεγάλων δημιουργών είναι πολύ παλιά. Και αν την απάντηση δεν μπορεί να τη δώσει η τέχνη τους, ίσως να μπορούν οι άνθρωποι που τους έζησαν από κοντά. Στην περίπτωση του Χέντριξ, αυτόν τον ρόλο μάλλον μπορεί να παίξει καλύτερα η Βρετανή Κάθι Ετσινγκχαμ, με την οποία φαίνεται να είχε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια και ένταση σχέση του.


Και η οποία πρόσφατα έδωσε μερικές απαντήσεις στον «Οbserver», με αφορμή την επέτειο του θανάτου του μουσικού. «Είμαι μεγαλύτερη και σοφότερη τώρα και μπορώ να κοιτάξω πίσω και να δω τα πράγματα πιο καθαρά...», έλεγε η Ετσινγκχαμ. «Θα ήθελα να τα ξαναζήσω όλα από την αρχή και να συμπληρώσω μερικά κενά. Αυτό όμως που θέλω από αυτήν την επέτειο, είναι να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι στην Αγγλία ήταν καλοδεχούμενος. Ηταν χαρούμενος και πολύ ευχάριστος σαν παρέα. Καμιά φορά κατσούφης, αλλά πάντα κύριος. Και θα ήθελα οι νέοι να το γνωρίζουν αυτό». 

40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ JIMI HENDRIX (18/09/1970)

Voodoo Chile 

Well, I'm a voodoo chile
Lord I'm a voodoo chile

Well, the night I was born
Lord I swear the moon turned a fire red
The night I was born
I swear the moon turned a fire red
Well my poor mother cried out "lord, the gypsy was right!"
And I seen her, fell down right dead
(Have mercy)

Well, mountain lions found me there waitin'
And set me on a eagles back
Well, mountain lions found me there,
And set me on a eagles wing
(Its' the eagles wing, baby, what did I say)
He took me past to the outskirts of infinity,
And when he brought me back,
He gave me a venus witch's ring
Hey!
And he said "Fly on, fly on"
Because I'm a voodoo chile, yeah, voodoo chile
Hey!

Well, I make love to you,
And lord knows you'll feel no pain
Say, I make love to you in your sleep,
And lord knows you felt no pain
(Have mercy)
'Cause I'm a million miles away
And at the same time I'm right here in your picture frame
(Yeah! What did I say now)
'Cause I'm a voodoo chile
Lord knows, I'm a voodoo chile
(yeah!)

Well my arrows are made of desire
From far away as Jupiter's sulphur mines
Say my arrows are made of desire, desire
From far away as Jupiter's sulphur mines
(Way down by the Methane Sea, yeah)
I have a humming bird and it hums so loud,
You think you were losing your mind, hmmm...

Well I float in liquid gardens
And Arizona new red sand
(Yeah)
I float in liquid gardens
Way down in Arizona red sand

Well, I taste the honey from a flower named Blue,
Way down in California
And the in New York drowns as we hold hands

'Cause I'm a voodoo chile
Lord knows I'm a voodoo chile


I DON'T LIVE TODAY

Will I live tomorrow? 

Well, I just can't say
Will I live tomorrow?
Well, I just can't say
But I don't know for sure
I don't live today

No sun comin' through my window
Feel like I'm livin' at the bottom of a grave
No-ho sun comin' through my window
Feel like I'm livin' at the bottom of a grave
I wish you'd hurry up and rescue me
So I can be on my miserable way

Well, I don't
Live today
Maybe tomorrow, I just can't say
I don't
Live today
It's such a shame to waste your time away like this
Existing

Well, I don't
Live today
Maybe tomorrow, I just can't tell you baby
I don't
Live today
It's such a shame to spend the time
Away like this 

***

RED HOUSE

There's a red house over yonder, that's where my baby stays. 
There's a red house over yonder, baby, that's where my baby stays. 
Well, I ain't been home to see my baby in about ninety nine and one half days, 
'bout time I see her. 

Wait a minute, something's wrong. 
The key wont unlock the door. 
Wait a minute, something's wrong, baby. 
The key wont unlock the door. 
I got a bad, bad feeling that my baby don't live here no more. 

I might as well go on back down, 
Go back 'cross yonder over the hill. 
I might as well go back over yonder 
Way back yonder 'cross the hill, (That's where I come from) 
'Cos if my baby don't love me no more. 
I know her sister will!

ΑΠΟ ΤΟ http://www.sansimera.gr/biographies/193

Τζίμι Χέντριξ

1942 – 1970

Τραγουδιστής, συνθέτης και βιρτουόζος της ηλεκτρικής κιθάρας. Θεωρείται ο πιο σπουδαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής και ο άνθρωπος που με την τεχνική του και τις καινοτομίες που επέφερε, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο παίζεται η ηλεκτρική κιθάρα.

Γεννήθηκε ως Τζόνι Αλεν Χέντριξ στο Σιάτλ στις 27 Νοεμβρίου 1942. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο πατέρας του Αλ Χέντριξ αλλάζει το όνομα του γιου του σε Τζέιμς Μάρσαλ και το νεαρό αγόρι γίνεται γνωστό στη γειτονιά του με το υποκοριστικό Τζίμι. Στα εννιά του χρόνια, οι γονείς του χωρίζουν και ο νεαρός Τζίμι ζει για μεγάλο διάστημα με τη γιαγιά του, από την πλευρά της μητέρας του, που ήταν κατά το ήμισυ ινδιάνα Τσερόκι.

Στα 14 χρόνια του αποκτά την πρώτη του κιθάρα, που τη βρίσκει πεταμένη στα σκουπίδια και έχει μόνο μία χορδή. Του αρέσει να την κρεμά πίσω από την πλάτη του, όπως ο μοναχικός ήρωας του γουέστερν «Τζόνι Γκιτάρ». Ο νεαρός Χέντριξ θαυμάζει τον Έλβις Πρίσλεϊ και τον Λιτλ Ρίτσαρντ και ακούει μανιωδώς δίσκους του Μάντι Γουότερς και του Λάιτνινγκ Χόπκινς.

Στα 16 του χρόνια, ο Αλ του αγοράζει μια ηλεκτρική κιθάρα και ο νεαρός Τζίμι αρχίζει τη μεγάλη περιπέτειά του με το όργανο αυτό. Συμμετέχει σε πολλά τοπικά γκρουπάκια και τραβά αμέσως την προσοχή με το αστραφτερό του στυλ, αλλά και για το γεγονός ότι ως αριστερόχειρας παίζει με δεξιόχειρη κιθάρα.

Έχοντας μπλεχτεί σε μια κλοπή αυτοκινήτου, ο νεαρός Τζίμι ανταλλάσσει μια διετή ποινή φυλάκισης για μια ισόχρονη θητεία στο στρατό. Εκεί, γνωρίζεται με τον μπασίστα Μπίλι Κοξ και αναπτύσσουν μία δυνατή φιλία. Η θητεία του διαρκεί λιγότερο από ένα χρόνο, καθώς απολύεται λόγω κακής διαγωγής, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα. Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι η απόλυσή του οφειλόταν σ' ένα σπασμένο αστράγαλο, κατά τη διάρκεια μιας πτώσης του με αλεξίπτωτο. Στο Βιετνάμ δεν πήγε να πολεμήσει, όπως είχε εκφράσει την επιθυμία, αλλά τα τραγούδια του σιγοτραγουδιόνταν στα χείλη των φαντάρων.

Το Νοέμβριο του 1962 μπαίνει για πρώτη φορά σε στούντιο στο Νάσβιλ του Τενεσί. Παραμένει για ένα χρόνο στην περιοχή και συνεργάζεται με μουσικούς του ριδμ εν μπλουζ, όπως ο Σαμ Κουκ και ο Τζάκι Γουίλσον. Τον Ιανουάριο του 1964 μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και τον επόμενο μήνα κερδίζει ένα διαγωνισμό στο θέατρο «Apollo» για ερασιτέχνες μουσικούς. Στη συνέχεια συνεργάζεται με σπουδαία ονόματα, όπως οι Isley Brothers, ο Curtis Knight και το ίνδαλμά του Λιτλ Ρίτσαρντ, μία συνεργασία με πολλά προβλήματα.

To 1966 σχηματίζει το δικό του γκρουπ, τους «Jimmy James and the Blues Flames» με έδρα τη Νέα Υόρκη. Την εποχή εκείνη γνωρίζει τον Φρανκ Ζάππα, ο οποίος του μιλά για το «πεταλάκι» wah-wah, που μόλις είχε ανακαλυφθεί. Ο Χέντριξ το ενσωματώνει στην κιθαριστική του παλέτα, μαζί με την «παραμόρφωση» και την «ανάδραση» (feedback). Από τότε θα γίνει ο αναμφισβήτητος μετρ των μουσικό εφέ.

Η καριέρα του θα πάρει την ανιούσα, όταν τον ανακαλύπτει ο Τσας Τσάντλερ, ο πρώην μπασίστας των «Animals», που ακολουθεί καριέρα παραγωγού εκείνη την περίοδο. Τον πείθει να εγκαταλείψει την Αμερική και να εγκατασταθεί στο Λονδίνο. Γίνεται ο μάνατζέρ του και τον βοηθά να σχηματίσει το γκρουπ «The Jimi Hendrix Experience», με τον Νόελ Ρέντιγκ στο μπάσο και τον Μιτς Μίτσελ στα ντραμς. Παίζουν σε μικρά κλαμπ της βρετανικής πρωτεύουσας και γρήγορα δημιουργούν αίσθηση, με τη δεξιοτεχνία του Χέντριξ στην κιθάρα και το σόου, που προσφέρει στο κοινό. Υπογράφουν στην Track Records, δισκογραφική εταιρεία των Who, και ηχογραφούν τρία σινγκλ, που όλα μπαίνουν στο Top-10: «Hey Joe», «The Wind Cries Mary» και το εμβληματικό «Purple Haze», με τις παραμορφωμένες κιθάρες, που επηρέασε όσο λίγα τραγούδια τη ροκ συνθετική των επόμενων χρόνων.

Στις 12 Μαίου 1967 ο Χέντριξ κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ, με τίτλο «Are you experienced», που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Μόνο το αριστουργηματικό«Sgt Peppers» των Beatles τού στέκεται εμπόδιο από το Νο1 του βρετανικού πίνακα των επιτυχιών. Λίγες μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 31 Μαΐουθα βάλει για πρώτη φορά φωτιά επί σκηνής σε μια κιθάρα. Τη μανία του αυτή θα πληρώσουν στη συνέχεια ενισχυτές και άλλα μηχανήματα, μέχρις ότου οι διοργανωτές θα αποφασίσουν να του βάλουν φρένο. Αλλά αυτό θα αποτελέσει μέρος του σόου του Χέντριξ τα επόμενα χρόνια.

Το καλοκαίρι του 1967 τον γνωρίζει επιτέλους και η πατρίδα του μέσα από το περίφημο Φεστιβάλ του Μοντερέι. Ο ροκ σκηνοθέτης Ντέιβιντ Μπενεμπέικερ απαθανάτισε το σπάσιμο και κάψιμο της κιθάρας στο φινάλε της παράστασής του, στην ταινία του «Monterey Pop».

Το 1967 ο Χέντριξ κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ του, με τίτλο «Axis as bold». Ακολουθεί τα χνάρια του πρώτου του άλμπουμ, αλλά είναι πιο μελωδικό και τεχνικά ώριμο. Το 1968 κυκλοφορεί το τρίτο του άλμπουμ «Electric Ladyland», το πρώτο που φέρει ολοκληρωτικά τη μουσική του σφραγίδα. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ο Τσας Τσάντλερ απογοητευμένος από την τελειοθηρία του Χέντρικς αποφασίζει να διακόψει τις επαγγελματικές του σχέσεις μαζί του. Ο Τσάντλερ, σε αντίθεση με τον Χέντριξ, ήθελε λίγες ώρες στο στούντιο και γρήγορη διεκπεραίωση των κομματιών και όχι να ηχογραφείται ένα κομμάτι 43 φορές, όπως έγινε με το «Gypsy Eyes».

Ο Τζίμι άρχισε τότε να πειραματίζεται με διαφορετικές ομάδες μουσικών, να χρησιμοποιεί νέα όργανα και ηλεκτρονικά εφέ. Τα τραγούδια του δεν είχαν τη φόρμα ενός ποπ κομματιού, είχαν μεγαλύτερη διάρκεια, μη αναγνωρίσιμη μελωδία και πολλά σόλο. Χαρακτηριστικά κομμάτια του δίσκου είναι το «Voodoo Child» και η αγνώριστη διασκευή «All along the Watchtower» του Μπομπ Ντίλαν. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τη μουσική του «γήινη» για τις μπλουζ, τζαζ και φανκ καταβολές της και «διαστημική» για τους ψυχεδελικούς ήχους, που δημιουργούσε με την ηλεκτρική κιθάρα του.

Το 1968 ο μπασίστας Νόελ Ρέντιγκ αποχωρεί από το συγκρότημα, επειδή ήθελε να αφοσιωθεί στην κιθάρα. Σχηματίζει το συγκρότημα «Fat Mattress» και συχνά ανοίγει τις συναυλίες του Χέντριξ.

Στις 3 Μαίου του 1969 ο Χέντριξ συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο του Τορόντο για κατοχή ναρκωτικών. Στις αποσκευές του βρέθηκαν μικροποσότητες ηρωίνης και χασίς και στο δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι τα ναρκωτικά τού τα έβαλε κάποιος από τους οπαδούς του. Το δικαστήριο έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς του και τον αθώωσε. Πάντως, ήταν τοις πάσι γνωστό ότι ο Χέντριξ φλέρταρε έντονα με τα ναρκωτικά.

Ο Τζίμι Χέντριξ, παρά τη φήμη του, έπεφτε συχνά θύμα ρατσιστικών επιθέσεων, τόσο από τους λευκούς (πράγμα συνηθισμένο για την εποχή εκείνη) όσο και από τους αφροαμερικανούς. Οι ομόφυλοί του συχνά τον κατηγορούσαν ότι παίζει «λευκή μουσική», συνεργάζεται με λευκούς μουσικούς και ερωτεύεται λευκές γυναίκες. Οι πολιτικές του θέσεις ήταν αμφιλεγόμενες. Στην Αμερική συντασσόταν με το κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, στην Ευρώπη εκνευριζόταν όταν έβλεπε τους διαδηλωτές να καταφέρονται κατά της πατρίδας του.

Στις 29 Ιουνίου 1968 οι «Experience» διαλύονται και στη θέση τους σχηματίζονται οι «Gypsy Sun and Rainbows». Η μόνη αλλαγή είναι ο παλιός του γνώριμος Μπίλι Κοξ στο μπάσο. Με τη σύνθεση αυτή εμφανίζονται ως πρώτο όνομα στο Φεστιβάλ του Γούντστοκ (18 Αυγούστου 1969) και κλέβουν την παράσταση με την εικονοκλαστική διασκευή του Εθνικού Ύμνου των ΗΠΑ «Star Spangled Banner».

Οι «Gypsy Sun and Rainbows» διαλύονται μετά το Γούντσοκ και ο Χέντριξ σχηματίζει ένα νέο τρίο τους «Band of Gypsies», με τον ίδιο στις κιθάρες, τον Μπίλι Κοξ στο μπάσο και τον Μπάντι Μάιλς στα ντραμς. Το γκρουπ κυκλοφόρησε ένα λάιβ άλμπουμ το 1970 με τίτλο το όνομά τους, στο οποίο περιέχεται το εκρηκτικό δωδεκάλεπτο αντιπολεμικό έπος «Machine Gun».

Ο Χέντριξ συνέχισε να ηχογραφεί με καταιγιστικούς ρυθμούς και το καλοκαίρι του 1970 πραγματοποιεί την τελευταία του περιοδεία στην Ευρώπη. Νωρίς το πρωί της 18ης Σεπτεμβρίου ο Τζίμι Χέντριξ βρίσκεται νεκρός στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στο Λονδίνο. Ο σπουδαίος κιθαρίστας πέθανε κάτω από συνθήκες που δεν έχουν διευκρινιστεί απόλυτα μέχρι σήμερα. Το τελευταίο βράδυ της ζωής του το πέρασε με τη γερμανίδα φίλη του Μόνικα Ντάνεμαν και πιθανώς πέθανε από ένα θανατηφόρο συνδυασμό αλκοόλ και υπνωτικών χαπιών. Ένα μελαγχολικό ποίημα που βρέθηκε δίπλα στο κρεβάτι του έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι αυτοκτόνησε.

Ο Χέντριξ με τις αμέτρητες σχέσεις, άφησε πίσω του δύο παιδιά, την Ταμίκα (1966) από τον δεσμό του με την αμερικανίδα Νταϊάν Κάρπεντερ και τον Τζεϊμς (1969) από τον δεσμό του με τη σουηδέζα Εύα Σούντκβιστ. Ο ίδιος δεν τα αναγνώρισε εν ζωή, το έπραξε, όμως, αργότερα ο πατέρας του Αλ, ο οποίος ήταν διαχειριστής της κληρονομιάς του.

Ο Χέντριξ άφησε πίσω του και αμέτρητες ώρες ηχογραφημένου υλικού, μεταξύ των οποίων πολλά τραγούδια σε διάφορα στάδια παραγωγής. Τα νομικά προβλήματα που υπάρχουν ακόμη και σήμερα καθιστούν περίπλοκη και μπερδεμένη τη μεταθανάτια δισκογραφία του.