Είναι μια εικόνα που γυροφέρνω στο μυαλό μου.
Κάθομαι στη γέρικη πολυθρόνα και ακούω
τη μελωδία του παλιού ραδιοφώνου μέσα
στο μισοσκόταδο [...]
Την μελωδία την αναζητώ σε όλα τα δισκάδικα
μα δεν έχω στοιχεία και καθώς
τη σιγοψιθυρίζω, άγνωστη στους άλλους.
Εμεινε, δίχως τέλος στην καρδιά μου.
Σπύρος Κατσίμης
«Ο μετανάστης»
