MUSEE DES BEAUX ARTS - ΟΥΙΣΤΑΝ ΩΔΕΝ

Ποτέ δεν κάναν λάθος οι Παλιοί Τεχνίτες
Πάνω στον ανρώπινο πόνο: πως την καταλαβαίναν
Τη θέση του στη ζωή. πως έρχεται να μας εύρει
Καθώς τρώει ο άλλος ή ανοίγει ένα παράθυρο ή ακόμη περπατά βαριεστημένος.
Πως όταν οι γέροντες με πάθος, με κατάνυξη προσμένουν
Το θαύμα της γέννησης, πρέπει πάντα να υπάρχουν παιδάκια
Που δεν πολυγυρεύουν να γίνει τέτοιο πράγμα, πατινάροντας
Σε μια δεξαμενή στην άκρη του δάσους.
Ποτέ δεν ξέχασαν πως ακόμη
Και το φρικτό μαρτύριο πρέπει να παει το δρόμο του
Οπωσδήποτε σε μια γωνιά, σε κάποιον ανοικοκύρευτο τόπο
Οπου οι σκύλοι συνεχίζουν τη σκυλίσια ζωή τους και τ' άλογο του βασανιστή
Ξύνει τ' αθώα του καπούλια σ' ένα δέντρο.


Στον Ικαρο του Μπρέγκελ λόγου χάρη: πως καθετί γυρνά τη ράχη
Πολύ νωθρά στον όλεθρο. μπορεί ο ζευγάς
Ν' άκουσε τη πλαταγή στη θάλασσα, την έκθετη κραυγή,
Ομως γι' αυτόν δεν ήταν σπουδαίο ατύχημα. κι ο ήλιος τη δουλειά του
Ελαμπε στα πόδια τ' άσπρα που βουλιάζαν στο πράσινο
Νερό. και τ' αλαφρύ δαπανηρό καράβι που είδε ασφαλώς 
Κάτι εκπληχτικό, τ' αγόρι που έπεφτε απ' τον ουρανό,
Επρεπε κάπου να φτάσει κι αμέριμνο τράβηξε ανοιχτά.

Δεκέμβρης 1938

Γιώργος Σεφέρης

ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ                                                                         

Τα σταυροδρόμια - W. H. AUDEN

Οι φίλοι που αγαπήθηκαν εδώ έχουν φύγει,
καθένας με τα λάθη του. Ενας πηγαίνει
με ψέματα στη φήμη ή τον γκρεμνο,
άλλον ενός χωριού η πλήξη πνίγει,
ένα άδικο που μέσα του αργοπεθαίνει.
Και λούζει τη διασταύρωση ηλιοφώς λαμπρό.

Ετσι σ' όλα τα σταυροδρόμια: ποιός μπορεί να πει,
ω τόποι απόφασης κι αποχαιρετισμού,
η περιπέτεια σε ποιάν ατίμωση οδηγεί,
πως θα εξασφαλιστεί του φίλου η σωτηρία
που έχει ανάγκη από την προστασία
ενός δυσοίωνου προσανατολισμού;

Παγώνουν απ' το φόβο οι εποχές και τα τοπία.
Αλλά όπως λεν οι θρύλοι, δεν εσκέφτηκε κανείς
πως ο διαθέσιμος καιρός ήταν ανεπαρκής.
Γιατί κι οι πιο απαισιόδοξοι έχουνε πειστεί
πως σ' ένα χρόνο οι πλάνες τους θα 'χουνε ξεχαστεί.
Ποιών φίλων πιο πολύ καιρό θα 'παιρνε η προδοσία;
Η εξιλέωση ποιας χαράς; Κι όμως ποιος θα μπορέσει
να ολοκληρώσει έγκαιρα, χωρίς αργοπορία,
ταξίδι που δεν θα 'πρεπε καθόλου να διαρκέσει;

ΞΕΝΟΙ ΛΥΡΙΚΟΙ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Γ. ΝΙΚΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Ο Μέσος Άνθρωπος - W.H. Auden

Σαν σκλάβοι δούλευαν οι γέροι του οι γονιοί,
για να μπορέσει ο κανακάρης τους να βγει
στον κόσμο κι ένα επάγγελμα να ακολουθήσει,
που πλούτη και ραχάτι να του εξασφαλίσει.

Από την άκρατή τους τη φιλοδοξία,
το δόλιο χωριατόπαιδο έπαθε ασφυξία.
Δεν εδημιούργησε αξιόλογη καριέρα.
Μόνο ένας ήρωας θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα.

Έτσι βρέθηκε χωρίς χάρτη κι εφόδια,
μίλια από την κοντινότερη πόλη μακριά.
Ο καυτός ήλιος έκαιγε τα σωθικά του.

Ήταν αβάστακτη η σιωπή. Κοιτώντας κάτου
είδε ενός Μέσου Aνθρώπου την αχνή σκιά
να κάνει θαύματα και το ‘βαλε στα πόδια.

μετάφραση Γ. Νίκας