Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ [ΤΗΣ ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΙ] – CHARLES LEADBEATER

Αυτή η πύρινη δύναμη, όπως ονομάζεται στο βιβλίο της Έλενας Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ, «Η Φωνή της Σιγής», όταν διεγείρεται μέσω της θελήσεως μοιάζει στην πραγματικότητα ως ένα υγρό πυρ, καθώς προχωρεί μέσα από το σώμα. Η καθορισμένη πορεία της είναι σπειροειδής σαν τις σπείρες ενός φιδιού. Στην αφυπνισμένη της κατάσταση μπορεί να ονομασθεί η Μητέρα του Κόσμου, με μια έννοια διαφορετική από εκείνη που έχει ήδη αναφερθεί, γιατί μέσω αυτής μπορούν να ενεργοποιηθούν διάφοροι φορείς (σώματα), έτσι ώστε οι ανώτεροι κόσμοι μπορεί να ανοιχτούν (παρουσιαστούν) μπροστά μας διαδοχικά.

Στον μέσο άνθρωπο η δύναμη αυτή εδρεύει στη βάση της σπονδυλικής μας στήλης και υπνώττει (κοιμάται), ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του δεν υποψιάζεται καν την ύπαρξή της. Είναι πράγματι πολύ καλύτερα να την αφήσει να παραμένει ανενεργή ώσπου να επιτευχθεί μια ηθική εξέλιξη, έως ότου η θέλησή του να γίνει αρκετά δυνατή ώστε να την ελέγχει, και οι σκέψεις του να γίνουν αρκετά αγνές ώστε να τον καταστήσουν ικανό να αντιμετωπίσει την αφύπνισή της χωρίς να τον βλάψει. Κανείς δεν θα έπρεπε να πειραματίζεται μαζί της χωρίς συγκεκριμένες οδηγίες από κάποιον δάσκαλο ο οποίος θα πρέπει να έχει μεγάλη επίγνωση του θέματος, γιατί οι κίνδυνοι που είναι συνδεδεμένοι με την αφύπνισή της είναι απόλυτα πραγματικοί και εξαιρετικά σοβαροί. Μερικοί από αυτούς όταν εκδηλώνονται είναι καθαρά φυσικοί. Η ανεξέλεγκτη κίνησή της παράγει συχνά έντονο φυσικό πόνο, και μπορεί εύκολα να καταστρέψει τους σωματικούς ιστούς και ακόμα να καταστρέψει τη ζωή του φυσικού (ορατού) σώματος. Αυτό πάντως είναι το λιγότερο από τα κακά για τα οποία είναι ικανή, επειδή μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες σε φορείς (σώματα) που είναι ανώτεροι του φυσικού (ορατού).

Ένα πολύ συνηθισμένο αποτέλεσμα της πρόωρης αφύπνισης της Κουνταλίνι είναι ότι ορμά καθοδικά αντί να υψωθεί προς τα επάνω, προς τα τσάκρα που βρίσκονται υπεράνω του πρώτου (του τσάκρα της βάσης), κι έτσι διεγείρει τα πιο ανεπιθύμητα πάθη, τα εξάπτει και ενδυναμώνει τα αποτελέσματά τους σε τέτοιο βαθμό, που γίνεται αδύνατο για έναν άνθρωπο να τους αντισταθεί. Αυτό συμβαίνει επειδή έχει τεθεί σε λειτουργία μια πανίσχυρη δύναμη την οποία ο άνθρωπος είναι τόσο ανίσχυρος να αντιμετωπίσει, όσο είναι ένας κολυμβητής μπροστά στα δόντια ενός καρχαρία. Τέτοιοι άνθρωποι γίνονται σάτυροι, τέρατα διαφθοράς, γιατί είναι δέσμιοι μιας ισχύος η οποία είναι δυσανάλογη με τη δύναμη αντίστασης που φέρει ο μέσος άνθρωπος. Ίσως να αποκτήσουν κάποιες δυνάμεις που υπερβαίνουν τις φυσικές, αλλά είναι τέτοιες που θα τους φέρουν σε επαφή με μια κατώτερη τάξη όντων, με την οποία η ανθρωπότητα δεν προτίθεται να έχει συναλλαγές. Για να ξεφύγουν οι άνθρωποι από τη φρικτή δουλεία της μπορεί να χρειαστούν περισσότερες από μια ενσαρκώσεις.

Δεν υπερβάλλω καθόλου για τη φρίκη αυτής της κατάστασης, όπως θα έκανε κάποιος για τον οποίο όλα αυτά θα αποτελούσαν μια θεωρία που απλώς θα την είχε ακούσει. Άνθρωποι στους οποίους έτυχε αυτή η φοβερή μοίρα ήρθαν για να με συμβουλευθούν, και είδα με τα ίδια μου τα μάτια τι τους συνέβη. Υπάρχει μια σχολή μαύρης μαγείας που σκόπιμα χρησιμοποιεί αυτή τη δύναμη για τέτοιους σκοπούς, προκειμένου να ενεργοποιήσει μέσω αυτής κάποιο συγκεκριμένο κατώτερο κέντρο δύναμης, το οποίο ποτέ δεν χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο από τους οπαδούς του Αγαθού Νόμου. Μερικοί συγγραφείς αρνούνται την ύπαρξη ενός τέτοιου κέντρου. Όμως, οι Βραχμάνοι, της Νότιας Ινδίας με διαβεβαιώνουν ότι υπάρχουν Ντραβίντιαν Γιόγκι (Dravidian Yogis) οι οποίοι διδάσκουν τους μαθητές τους να το χρησιμοποιούν, αν και οι προθέσεις τους δεν είναι πάντοτε κακές. Ωστόσο, ο κίνδυνος είναι πάρα πολύ μεγάλος για να αξίζει τον κόπο να προχωρήσει κανείς, όταν μπορεί να επιτύχει τα ίδια αποτελέσματα με πολύ ασφαλέστερο τρόπο.

Ακόμα κι αν εξαιρέσουμε αυτούς τους μεγάλους κινδύνους, η πρόωρη ενεργοποίηση των ανωτέρων όψεων της Κουνταλίνι έχει και πολλές άλλες δυσάρεστες παρενέργειες. Ενισχύει το οτιδήποτε στην ανθρώπινη φύση κι ενεργοποιεί τα χαμηλότερα και αρνητικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου με μεγάλη ευκολία, κάνοντάς τα να εκδηλωθούν με σφοδρότητα, εφ’ όσον ο μέσος άνθρωπος δεν έχει ακόμη δώσει βάρος στην καλλιέργεια των ανώτερων και θετικών στοιχείων του χαρακτήρα του. Για παράδειγμα, στο νοητικό φορέα ή σώμα, εκδηλώνεται με μεγάλη ταχύτητα η φιλοδοξία και πολύ σύντομα διογκώνεται σ’ έναν απίστευτα ασυνήθιστο βαθμό. Κι ενώ σε κανονικές συνθήκες η Κουνταλίνι θα εκδήλωνε σε υψηλό επίπεδο την δύναμη της διάνοιας, στη συγκεκριμένη περίπτωση, παράγει μαζί με το θετικό αυτό αποτέλεσμα ένα είδος αφύσικης και σατανικής υπερηφάνειας που είναι ασύλληπτο για τον μέσο άνθρωπο. Αποτελεί ατόπημα για κάποιον, να σκέπτεται πως είναι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε δύναμη μπορεί να αφυπνισθεί εντός του σώματός του. Η Κουνταλίνι δεν είναι μια κοινή μορφή ενέργειας αλλά κάτι το ακαταμάχητο. Βεβαίως κανένας άνθρωπος δεν θα πρέπει να δοκιμάσει να την αφυπνίσει χωρίς καθοδήγηση, αλλά ακόμη κι εάν σε κάποιον ενεργοποιηθεί τυχαία, θα πρέπει αμέσως να συμβουλευθεί κάποιον επαϊοντα.

Αποφεύγω ιδιαίτερα να εξηγήσω με ποιο τρόπο πρέπει να γίνει αυτή η αφύπνιση, ούτε και αναφέρω τη σειρά με την οποί η δύναμη (όταν αφυπνιστεί) θα πρέπει να περάσει μέσα από τα διάφορα κέντρα, γιατί αυτό δεν πρέπει με κανένα τρόπο να επιχειρηθεί εκτός και αν υπάρχει η άμεση υπόδειξη ενός (θείου) Διδάσκαλου, ο οποίος θα παρακολουθεί το μαθητή Του κατά τα διάφορα στάδια της αφυπνίσεως.

Θα ήθελα να προειδοποιήσω με την μεγαλύτερη σοβαρότητα όλους τους σπουδαστές, να μην κάνουν καμιά προσπάθεια προς την κατεύθυνση της αφύπνισης αυτών των τρομακτικών δυνάμεων, παρά μόνο κάτω από ειδικευμένη καθοδήγηση, γιατί εγώ ο ίδιος είδα πολλές περιπτώσεις των τρομερών αποτελεσμάτων που ακολουθούν, από την ανάμιξη αδαών, και από τις επικίνδυνες συμβουλές που δίνουν γι’ αυτά τα πολύ σοβαρά ζητήματα. Η συγκεκριμένη δύναμη είναι μια τρομερή πραγματικότητα, ένα από τα μεγάλα θεμελιώδη γεγονότα της φύσης, και προπάντων είναι κάτι με το οποίο δεν μπορούμε να παίζουμε, ούτε κι είναι ένα θέμα που μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με επιπολαιότητα, γιατί το να πειραματίζεται κανείς με αυτήν χωρίς να την κατανοεί, είναι πολύ πιο επικίνδυνο από ό,τι θα ήταν για ένα παιδί να παίζει με νιτρογλυκερίνη. Όπως πολύ σωστά λέγεται στο βιβλίο «Χατ-χα γιόγκα Πραντίπικα»: «Η Κουνταλίνι απελευθερώνει τους Γιόγκι και υποδουλώνει τους ανόητους» (The Hathayoga Pradipika III, 107).

Σε τέτοια θέματα οι σπουδαστές πολύ συχνά φαίνεται να σκέπτονται ότι κάποια ιδιαίτερη εξαίρεση στους νόμους της φύσης θα γίνει στην περίπτωσή τους, ότι κάποια ιδιαίτερη παρέμβαση της Θείας Πρόνοιας θα τους απαλλάξει από τις συνέπειες της ανοησίας τους. Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, και ο άνθρωπος που ασυλλόγιστα προκαλεί μια έκρηξη είναι πολύ πιθανόν να γίνει το πρώτο της θύμα. Θα αποφεύγαμε πολλά προβλήματα και πολλές απογοητεύσεις, εάν οι σπουδαστές πείθονταν και κατανοούσαν πως σε όλα τα θέματα που συνδέονται με τον αποκρυφισμό, εννοούμε επακριβώς και κυριολεκτούμε σε όσα λέμε, και ότι αυτό ισχύει για όλες τις περιπτώσεις χωρίς εξαίρεση. Δεν υπάρχει κάποια ευνοιοκρατία στην λειτουργία των μεγάλων νόμων του σύμπαντος.

Οι πάντες θέλουν να δοκιμάσουν όλα τα πιθανά πειράματα. Όλοι είναι πεπεισμένοι πως είναι έτοιμοι για την υψηλότερη δυνατή διδασκαλία και για οιουδήποτε είδους εξέλιξη, ενώ κανείς δεν είναι πρόθυμος να εργασθεί υπομονετικά για την βελτίωση του χαρακτήρα του και να αφιερώσει τον χρόνο και την ενέργειά του στο να κάνει κάτι χρήσιμο για το Θεοσοφικό έργο, αναμένοντας για όλα τα υπόλοιπα πράγματα ώσπου ένας (αόρατος) Διδάσκαλος θα του αναγγείλει ότι είναι έτοιμος γι’ αυτά. Όπως ανέφερα ήδη στο προηγούμενο κεφάλαιο ο παλαιός αφορισμός παραμένει αληθής: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην. Αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν».

CHARLES LEADBEATER

ΤΣΑΚΡΑ, ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΟΡΑΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ

ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΠΟΥΡΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ 2001

Το Compagnonnage – C. W. Leadbeater

Μια ενδιαφέρουσα επιβίωση των μεσαιωνικών επαγγελματικών ενώσεων στη Γαλλία βρίσκουμε σε μια εταιρία Γάλλων εργατών, για αμοιβαία υποστήριξη και βοήθεια κατά τις οδοιπορίες τους.

Ουσιαστικά τίποτε δεν ήταν γνωστό για τα έθιμα του Compagnonnage πριν από το δέκατο αιώνα. Μερικά στοιχεία αποκαλύφθηκαν για ένα από τα τμήματα του (Enfants de Maitre Jaques) από τους καθηγητές της Σορβόννης το 1651, οι οποίοι, όπως ήταν φυσικό, στιγμάτισαν τις πράξεις τους ως ασέβεια και ιεροσυλία. Το 1841 δημοσιεύθηκε το Livre du Compagnonnage από τον Agricol Perdiguier, μορφωμένο Γάλλο εργάτη. Αυτός ανέλαβε να αποκαλύψει όσο μέρος από την ιστορία και τις παραδόσεις του Compagnonnage του επέτρεπε ο όρκος του ώστε να σταματήσει η διχόνοια που επικρατούσε συνεχώς ανάμεσα στα διάφορα τμήματά του.

Το Compagnonnage αποτελείτο από τρεις οργανώσεις, οι οποίες ευρίσκοντο σε διαρκή πόλεμο μεταξύ τους. Κάθε μια από αυτές είχε και μια ενδιαφέρουσα εκ παραδόσεως ιστορία και ισχυρίζετο , ότι είχε ενα επίσης εκ παραδόσεως αρχηγό. Η αρχαιότερη διαίρεση ήταν των Υιών του Σολομώντος, η οποία αρχικά αποτελείτο μόνο από λιθοδόμους, ενώ αργότερα έγιναν δεκτοί και εφαρμοστές και κλειθροποιοί. Η δεύτερη ήταν των Υιών του Διδασκάλου Ιακώβου, η οποία επίσης δεχόταν ανθρώπους αυτών των επαγγελμάτων, αργότερα όμως και άλλων ειδικοτήτων, όπως υποδηματοποιούς, ράπτες, σαγματοποιούς και πιλοποιούς. Το τρίτο τμήμα ακολούθησε τον Maitre Soubise και στην αρχή αποτελείτο μόνο από ξυλουργούς και αργότερα ασβεστοχρωματιστές και κεραμιστές. Είναι αξιοσημείωτο, ότι ποτέ δεν εγίνοντο δεκτή τέκτονες που δεν πρέπει να τους συγχέουμε με τους λιθοδόμους. Τόποι συγκεντρώσεων των τριών αυτών συνεταιρισμών υπήρχαν στις κυριώτερες πόλεις της Γαλλίας. Οι περιοδεύοντες εργάτες τους είχαν δικαίωμα στεγάσεως στα οικήματα που ανήκαν στην αδελφότητα και βοήθειας για εξεύρεση εργασίας.

Τα τρία τμήματα του Compagnohage διέσωζαν θρύλους σχετικούς με το Σολομώντα και το ναό του. Δεν γνωρίζουμε πολλά για τον τύπο του θρύλου που διαφύλασσαν οι Υιοί του Σολομώντος, υπάρχουν όμως μερικές περίεργες ενδείξεις, ότι η ιστορία του θανάτου του Χιράμ (η οποία δεν περιλαμβάνεται στη Βίβλο) τους ήταν γνωστή. Ο Perdiguier δεν μας λέγει πολλά, δίνει όμως μερικούς υπαινιγμούς, σχετικά με το μύθο και με τη χρήση της λέξεως “κύων”, η οποία αποδίδεται σε όλους τους Εταίρους του Καθήκοντος (Compagnons du Devoir):

“Μεταξύ των Υιών του Σολομώντος κυκλοφορούσε ένας αρχαίος μύθος, ο οποίος αναφερόταν στον Χιράμ ή κατ' άλλους στον Αδονιράμ και όπου υπάρχουν διάφορα εγκλήματα και τιμωρίες. Αναφέρει ακόμη, ότι οι οπαδοί του Διδασκάλου Ιακώβου φορούν λευκά γάντια, γιατί, όπως λένε, δεν έβαψαν τα χέρια τους στο αίμα του Χιράμ”.

“Πιστεύεται από μερικούς ότι ο “κύων” προήλθε από το γεγονός ότι ένας σκύλος ανακάλυψς τον τόπο, όπου, κάτω από απορρίμματα, βρισκόταν το σώμα του Χιράμ, του αρχιτέκτονα του Ναού. Και όλοι οι εταίροι, οι οποίοι αποχωρίσθηκαν από τους φονείς του Χιράμ ονομάσθηκαν “chiens” δηλαδή κύνες”.

Μερικοί, μεταξύ των οποίων και ο Perdiguier, νόμισαν ότι αυτά είναι ενδείξεις κάποιου θρύλου, τον οποίον πιθανόν να παρέλαβαν από τους τέκτονες. Αλλά αυτά δείχνουν σαφώς μια ανεξάρτητη γραμμή παραδόσεως, που διαβιβάσθηκε ανάμεσα στους λιθοδόμους της Γαλλίας. Οι Διδάσκαλοι Jacques και Soubise είχαν επίσης τις πατροπαράδοτες ιστορίες τους, που αναφέροντο ομοίως στις ημέρες του ναού του Σολομώντος. Στην ιστορία του πρώτου δίδεται λεπτομερής αφήγηση του θανάτου του Διδασκάλου Ιακώβου, η οποία πιθανώς ν' αποτελεί την ηχώ του θανάτου ενός άλλου και μεγαλυτέρου διδασκάλου, γιατί ο σκοπός της είναι σαφέστατα συμβολικός. Υπάρχει μια γνώμη ότι αναφέρεται στο θάνατο του Jacques de Molay, τελευταίου Μεγάλου Διδασκάλου των Ναϊτών Ιπποτών. Μένουν πολλά ακόμη ν' αποκαλυφθούν για το Compagnonnage, γιατί δεν έχει συμπληρωθεί η μελέτη των αρχείων του. Ίσως μελλοντικές έρευνες να δείξουν ότι οι θεωρητικοί τέκτονες της Αγγλίας και οι επαγγελματικοί τεχνίτες της Γαλλίας έλκουν τις παραδόσεις τους από κοινούς προγόνους στα αρχαία Μυστήρια. Αυτή τουλάχιστον είναι η γνώμη του R.F.Gould, του σπουδαιότερου από τους Τέκτονες συγγραφείς.

(Όρα Gould: Ιστορία του Τεκτονισμού τόμ. 1, για πλήρη αφήγηση όλων όσων είναι γνωστά για τις Γαλλικές Συντεχνίες των Τεκτόνων και του Compagnonnage).

C. W. LEADBEATER

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΘΕΟΣΟΦΙΚΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ (1927)

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ

Τα επτά κέντρα ενέργειας ή τσάκρα – Charles Webster Leadbeater

Τα τσάκρα ή κέντρα ενέργειας είναι σημεία σύνδεσης στα οποία ρέει η ενέργεια από ένα φορέα ή σώμα ενός ανθρώπου, σ' έναν άλλο (φορέα ή σώμα). Οποιοσδήποτε κατέχει ελάχιστο βαθμό διορατικότητας μπορεί εύκολα να τα δει στο διπλό αιθερικό, όπου παρουσιάζονται ως κοιλότητες που έχουν σχήμα δίσκου ή ως στρόβιλοι στην επιφάνειά του. Οταν δεν είναι ανεπτυγμένα μοιάζουν με μικρούς κύκλους διαμέτρου δύο ιντσών, που λαμπυρίζουν ακαθόριστα και άτονα στον μέσο άνθρωπο. Όταν, όμως, αφυπνιστούν και ενεργοποιηθούν αποκτούν την όψη στροβίλων που λάμπουν και σπινθηροβολούν, αυξάνοντας σε μέγεθος και μοιάζοντας με μικροσκοπικούς ήλιους. Μερικές φορές αναφερόμαστε σε αυτά σαν ν' αντιστοιχούν σε ορισμένα φυσικά όργανα. Στην πραγματικότητα εμφανίζονται στην επιφάνεια του διπλού αιθερικού που προβάλει ελαφρά έξω από το περίγραμμα του πυκνού ορατού σώματος. Αν φανταστούμε τους εαυτούς μας να κοιτάζουν κατ' ευθείαν στο άνθος της Αγγλικής περικοκλάδας που μοιάζει με καμπανούλα, θ' αποκτήσουμε μια ιδέα της γενικής μορφής ενός τσα΄κρα. Ο μίσχος του άνθους στο κάθε τσάκρα προβάλλει από ένα σημείο στην σπονδυλική στήλη, έτσι που εάν κάποιος κοιτάξει πλαγίως, μπορεί να θεωρήσει την σπονδυλική στήλεη ως έναν κεντρικό κορμό απ' όπου τα άνθη (τσάκρα), κατά διαστήματα, δείχνουν το άνοιγμα της καμπανούλας τους στην επιφάνεια του αιθερικού σώματος.

1.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ (ΜΟΥΛΑΝΤΑΡΑ) (MULADHARA)

Το πρώτο κέντρο εδράζει στη βάση της σπονδυλικής στήλης και έχει μια πρωτεύουσα δύναμη που διαχέεται σε τέσσερις ακτίνες, και συνεπώς διευθετεί τους κυματισμούς του με τέτοιο τρόπο. Ώστε να δίνει την εντύπωση ότι διαιρείται σε τεταρτημόρια, η απόχρωση των οποίων εναλλάσσεται από κόκκινο σε πορτοκαλί, εμφανίζοντας κοιλότητες στα ενδιάμεσα τους. Αυτό το κάνει να φαίνεται σαν να είναι εντυπωμένο επάνω του το σημείο του σταυρού και γι' αυτό τον λόγο συχνά χρησιμοποιείται ο σταυρός, ως το σύμβολο αυτού του κέντρου. Μερικές φορές το σύμβολο ενός φλεγόμενου σταυρού χρησιμεύει για να υποδείξει το οφιοειδές πυρ που εδρεύει σε αυτό. Οταν δραστηριοποιηθεί πλήρως αυτό το τσάκρα εμφανίζει το πορτοκαλοκόκκιννο χρώμα της φωτιάς, το οποίο αντιστοιχεί κατά πολύ στον τύπο της ζωτικότητας που διοχετεύεται από το κέντρο (τσάκρα) της σπλήνας, στο κέντρο (τσάκρα) της βάσης. Πράγματι μπορούμε να παρατηρήσουμε, ότι η ζωτικότητα κάθε τσάκρα, παρουσιάζει και ένα αντίστοιχο χρώμα.

2.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΗΣ ΣΠΛΗΝΑΣ

Το δεύτερο κέντρο, το σπληνικό, που εντοπίζεται στην σπλήνα, έχει ως κύριο έργο του την εξειδίκευση, υποδιαίρεση και διαμερισμό της ζωτικότητας η οποία έρχεται σ' εμάς μέσω του ήλιου. Αυτή η ζωτικότητα εξέρχεται από την σπλήνα υποοδιαιρούμενη σε έξι οριζόντια ρεύματα, η δε έβδομη υποδιαίρεση έλκεται μέσα στο κέντρο του τροχού (τσάκρα). Αυτό το κέντρο, λοιπόν, έχει έξι πέταλα ή κυματισμούς, όλα διαφορετικών χρωμάτων, ενώ είναι ιδιαίτερα ακτινοβόλο και φωτεινό σαν ένας ήλιος. Κάθε μια από τις έξι υποδιαιρέσεις του τροχού επιδεικνύει το κυρίαρχο χρώμα της κάθε μορφής της ζωτικής δύναμης – κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο, μπλέ και ιώδες (βιολετί).

3.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΟΥ ΟΜΦΑΛΟΥ (ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ) (MANIPURA)

Το τρίτο κέντρο, το ομφάλιο εδρεύει στην περιοχή του ομφαλού ή του ηλιακού πλέγματος και δέχεται μια πρωτεύουσα δύναμη με δέκα ακτινοβολίες. Δονείται με τέτοιο τρόπο ώστε μοιάζει να αυτοδιαιρείται σε δέκα κυματισμούς ή πέταλα. Είναι στενά συνδεδεμένο με συγκινήσεις και συναισθήματα διαφόρων ποιοτήτων. Το δεσπόζον χρώμα του είναι ένας περίεργος συγκερασμός διαφόρων αποχρώσεων του κόκκινου, αν και υπάρχει επίσης μεγάλη ποσότητα από πράσινο. Οι υποδιαιρέσεις εναλλάσσονται εκδηλώνοντας κυρίως το πράσινο και το κόκκινο χρώμα.

4.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ (ΑΝΑΧΑΤΑ) (ANAHATA)

Το τεταρτο κέντρο, το καρδιακό, έχει ένα αστραφτερό χρυσό χρώμα και καθένα από τα τεταρτημόριά τουυποδιαιρείται σε τρία μέρη, δίδοντας έτσι δώδεδκα κυματισμούς, γιατί η πρωτεύουσα δύναμή του, του δημιουργεί δώδεκα ακτίνες.

5.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΟΥ ΛΑΙΜΟΥ (ΒΙΣΟΥΝΤΑ)(VISHUDDHA)

Το πέμπτο κέντρο, το λαρυγγικό, στην περιχή του λαιμού, έχει δεκαέξι ακτίνες, και ως εκ τούτου δεκαέξι εμφανείς υποδιαιρέσεις. Διαθέτει μεγάλη αναλογία από μπλε χρώμα, αλλά η γενική εντύπωση που δημιουργεί είναι του αργύρου που απαστράπτει, κάτι που θυμίζει το σεληνόφως επάνω στο ελαφρά κυματιστό νερό. Το μπλε και το πράσινο δεσπόζουν εναλλάξ στα τμήματά του.

6.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ (ΑΖΝΙΑ Ή ΑΓΝΙΑ) (AJNA)

Το έκτο κέντρο, το μετωπικό, μεταξύ των φρυδιών, εμφανίζεται σαν να είναι χωρισμένο σε δυο ίσα μέρη όπου το ένα από αυτά φέρει κυρίως ροζ χρώμα, αν και περιβάλλεται πολύ κίτρινο, ενώ στο άλλο τμήμα κυριαρχεί ένα είδος πορφυρού – μπλε, συμφωνώντας σε μεγάλο βαθμό με τα χρώματα των ιδιαίτερων τύπων ζωτικότητας που το δραστηριοποιούν. Είναι ίσως γι' αυτό τον λόγο που το συγκεκριμένο κέντρο αναφέρεται στα Ινδικά βιβλία πως έχει μόνο δύο πέταλα, μολονότι αν τύχει και μετρήσουμε τους κυματισμούς του ιδίου χαρακτήρα -όπως εκείνους που υπάρχουν στα άλλα κέντρα- θα βρούμε ότι το κάθε μισό υποδιαιρείται σε σαράντα οκτώ τέτοιους κυματισμούς, δηλαδή ενενήντα έξι συνολικά, γιατί η πρωτεύουσα δύναμή του φέρει αυτόν τον αριθμό κυματισμών.

Αυτό το ξαφνικό άλμα από 16 σε 96 ακτίνες και πάλι η ακόμα πλέον εκπληκτική μεταβολή από 96 σε 972 ακτίνες, μεταξύ αυτού και του επομένου τσάκρα (του στέμματος), μας δείχνει ότι πρόκειται για κέντρα μαις τελείως διαφορετικής τάξης (επιπέδου και ποιότητας) από αυτή που μελετούσαμε μέχρι τώρα. Δεν γνωρίζουμε ακόμα όλους τους παράγοντες που καθορίζουν τον αριθμό των ακτίνων σ' ένα τσάκρα, αλλά είναι ήδη εμφανές ότι αντιπροσωπεύουν μεταβαλλόμενες αποχρώσεις της πρωτεύουσας δύναμης. Προτού μπορέσουμε να αναφερθούμε περισσότερο σε αυτά, πρέπει να κάνουμε εκατοντάδες παρατηρήσεων και συγκρίσεων, οι οποίες θα πρέπει να επαναληφθούν και να επιβεβαιωθούν πολλές φορές. Εν τω μεταξύ, όμως, το σαφές είναι ότι η ανάγκη της προσωπικότητας μπορεί να ικανοποιηθεί από έναν περιορισμένο αριθμό τύπων δύναμης. Οταν όμως προσεγγίσουμε τις ανώτερες και πλέον μόνιμες αρχές του ανθρώπου, συναντάμε μια πολυπλοκότητα, μια πολλαπλότητα που απαιτεί για την έκφρασή της, μια άκρως ευρήτερη επιλογή τροποποιήσεων της ενέργειας.

7.ΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΟΥ ΣΤΕΜΜΑΤΟΣ (ΣΑΧΑΣΡΑΡΑ)(SAHASRARA)

Το έβδομο κέντρο, ονομάζεται Κορωναίο τσάκρα ή του Στέμματος και εδράζει στη κορυφή της κεφαλής. Οταν βρίσκεται σε πλήρη δραστηριότητα είναι το λαμπερότερο όλων, γεμάτο από απερίγραπτες χρωματικές εναλλαγές και δονούμενο με σχεδόν ασύλληπτη ταχύτητα. Φαίνεται ότι περιέχει όλα τα είδη πρισματικών αποχρώσεων, αλλά στο σύνολο δεσπόζει το ιώδες (βιολετί). Στα Ινδικά βιβλία περιγράφεται ως ο χιλιοπέταλος λωτός, και πράγματι κάτι τετοιο δεν απέχει από την αλήθεια, αφού ο αριθμός των ακτινοβολιών της πρωτεύουσας δύναμης στον εξωτερικό κύκλο είναι 960. Κάθε γραμμή του θα την δείτε ν' απεικονίζεται πιστά στο σχέδιό μας, αν και δύσκολα θα μπορούσε να αποδοθεί η γενική εντύπωση των χωριστών πετάλων. Επιπλέον έχει ένα χαρακτηριστικό που δεν το έχει κανένα άλλο τσάκρα, ένα είδος βοηθητικού κεντρικού στροβίλου, απαστράπτοντος λευκού χρώματος, ο οποίος διαποτίζεται με χρυσό στην καρδιά του – μια δευτερεύουσα δραστηριότητα που έχει δώδεκα δικούς της κυματισμούς.

Αυτό το τσάκρα είναι συνήθως το τελευταίο που αφυπνίζεται. Στην αρχή έχει το ίδιο μέγεθος με τ' άλλα, αλλά καθώς ο άνθρωπος προχωρεί στο μονοπάτι της πνευματικής ανάπτυξης, αυξάνεται σταθερά μέχρι, που σχεδόν καλύπτει ολόκληρο το επάνω μέρος της κεφαλής. Μια άλλη ιδιαιτερότητα συνοδεύει την ανάπτυξή του. Αρχικά παρουσιάζεται σαν μια κοιλότητα στο αιθερικό σώμα, όπως και όλα τ' άλλα τσάκρα, γιατί μέσα από αυτό όπως και μέσα από όλα τα άλλα, ρέει η θεία δύναμη από έξω προς το εσωτερικό τους. Οταν όμως ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει την θέση του ως βασιλέας του θείου φωτός, φερόμενος γενναιόδωρα προς τα πάντα γύρω του, αυτό το τσάκρα αναστρέφεται, σαν να γυρίζει το μέσα προς τα έξω. Απο αρωγός υποδοχής ενεργειών γίνεται αρωγός ακτινοβολίας τους, όχι πλέον μια κοιλότητα αλλά μια προεξοχή, που εξέχει από το κεφάλι σαν ένας θόλος, ένα πραγματικό στέμμα δόξας.

Αυτή την προεξοχή την συναντούμε συχνά στις εικόνες ή τα αγάλματα των θεοτήτων της Ανατολής, όπως π.χ. στο κεφάλι του Βούδα. Αυτός είναι ο παραδοσιακός τρόπος αναπαράστασης του κορωναίου τσάκρα, και με αυτή τη μορφή συναντάται στις κεφαλές χιλιάδων εικόνων του Βούδα παντού στον Ανατολικό κόσμο. Σε πολλές περιπτώσεις θα δούμε ότι απεικονίζονται και οι δύο βαθμίδες του τσάκρα Σαχασράρα (του Στέμματος), πρώτα ο μεγαλύτερος θόλος με τα 960 πέταλα και στη συνέχεια ο μικρότερος θόλος των 12 πετάλων που εξέχει από το κεφάλι.

Το τσάκρα αυτό εμφανίζεται επίσης στο Χριστιανικό συμβολισμό, στα στέμματα που φορούν οι Εικοσιτέσσερις Πρεσβύτεροι οι οποίοι τα εναποθέτουν αενάως ενώπιον του θρόνου του Θεού. Στον ιδιαίτερα εξελιγμένο άνθρωπο, αυτό το τσάκρα, διαχέει μια λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια που το καθιστούν γι' αυτόν ένα πραγματικό στέμμα. Επίσης το νόημα αυτού του εδαφίου στην Αποκάλυψη του Ιωάννου είναι, ότι όλα όσα κέρδισε ο άνθρωπος, όλο το μεγαλοπρεπές κάρμα που έχει επιτύχει, όλη η αξιοθαύμαστη πνευματική δύναμη που παράγει, όλα αυτά τα εναποθέτει αιώνια στα πόδια του ΛΟΓΟΥ για να χρησιμοποιηθούν στο έργο ΤΟΥ. Ετσι, ξανά και ξανά, μπορέι να συνεχίσει να εναποθέτει το χρυσό στέμμα του, γιατί συνεχώς αναμορφώνεται (ανανεώνει το ΕΙΝΑΙ του) και συνεπως μεταστοιχειώνεται μέσω της δυνάμεως που αναβλύζει από μέσα του.

CHARLES WEBSTER LEADBEATER

ΤΣΑΚΡΑ

ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΟΡΑΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ

ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: THE CHAKRAS, A MONOGRAPH

ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ: ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΠΟΥΡΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ