Με την Εντολή Ποιου; (Κένα-Ουπανισάντ) – ΟΙ ΔΕΚΑ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΥΠΑΝΙΣΑΝΤ

1

Γλώσσα, μάτια, αυτιά, άκρα, ζωή, ενέργεια, όλα έρχονται σε βοήθειά μου. Αυτά τα βιβλία έχουν σαν θέμα τους το Πνεύμα. Ποτέ δε θα αρνηθώ το Πνεύμα, ούτε και Εκείνο θα με αρνηθεί. Ας είμαι ενωμένος, ας επικοινωνώ με το Πνεύμα. Όταν είμαι ένα με το Πνεύμα, είθε οι νόμοι που διακηρύσσουν αυτά τα βιβλία να γίνουν ένα μαζί μου, είθε να γίνουν.

Ο αναζητητής ρώτησε: «Τι κάλεσε το νου μου στην αναζήτηση; Τι έκανε να αρχίσει η ζωή μου; Τι κουνιέται μέσα στη γλώσσα μου; Γιατί δημιούργησε ο Θεός τα αυτιά και τα μάτια;»

Ο δάσκαλος απάντησε: «Ζει μέσα σε όλα όσα ζουν, το ακούμε με τα αυτιά, το συλλαμβάνουμε με το νου, το μιλάμε με τη γλώσσα, το βλέπουμε με τα μάτια. Ο σοφός άνθρωπος δεν προσκολλάται σε κανένα από αυτά, ανυψώνεται πέρα από τις αισθήσεις, κατακτά την αιώνια ζωή.

»Δεν μπορούν τα μάτια και η γλώσσα να το προσεγγίσουν, ούτε να το γνωρίσει ο νους. Δίχως να γνωρίζουμε, η έρευνα είναι άκαρπη. Τούτο βρίσκεται πέρα από το γνωστό, πέρα από το άγνωστο. Εμείς το μάθαμε από εκείνους που το δίδαξαν και το έμαθαν από την παράδοση.

»Εκείνο που κάνει τη γλώσσα να μιλά, αλλά δε χρειάζεται τη γλώσσα για να ερμηνεύσει, τούτο μόνον είναι το Πνεύμα. Όχι εκείνο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα αυτιά.

»Αυτό που κάνει το νου να σκέπτεται αλλά δε χρειάζεται το νου για να σκεφθεί, τούτο μόνον είναι το Πνεύμα. Όχι εκείνο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα αυτιά.

»Εκείνο που κάνει τα μάτια να βλέπουν, αλλά δε χρειάζεται μάτια για να δει, τούτο μόνον είναι το Πνεύμα. Όχι εκείνο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα αυτιά.

«Αυτό που κάνει τα αυτιά να ακούν, αλλά δε χρειάζεται αυτιά για να ακούσει, αυτό μόνον είναι το Πνεύμα. Όχι εκείνο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα αυτιά.

»Εκείνο που κάνει τη ζωή να υπάρχει, αλλά δε χρειάζεται ζωή για να ζει. Τούτο μόνον είναι το Πνεύμα. Όχι εκείνο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα αυτια».

2

«Αν νομίζεις πως γνωρίζεις πολλά, ξέρεις λίγα. Αν πιστεύεις ότι τα γνωρίζεις από τη μελέτη του νου ή της φύσης, μελέτα ξανά».

Ο αναζητητής είπε: «Δε νομίζω πως ξέρω πολλά, ούτε λέγω πως γνωρίζω ή δε γνωρίζω».

Ο δάσκαλος απάντησε: «Όποιος ισχυρίζεται ότι γνωρίζει, δε γνωρίζει τίποτα. Όμως, όποιος ισχυρίζεται πως δεν ξέρει τίποτε, γνωρίζει.

»Όποιος λέει ότι το Πνεύμα δεν είναι γνωστό, εκείνος γνωρίζει. Όποιος ισχυρίζεται ότι γνωρίζει, δε γνωρίζει τίποτε. Ο αμαθής πιστεύει πως το Πνεύμα βρίσκεται στη γνώση, ο σοφός γνωρίζει ότι βρίσκεται πέρα από τη γνώση.

«Το Πνεύμα γίνεται γνωστό μέσω αποκάλυψης. Οδηγεί στην Ελευθερία. Οδηγεί στη δύναμη. Η αποκάλυψη είναι η νίκη πάνω στο θάνατο.

»Ο άνθρωπος που ανακαλύπτει το Πνεύμα, βρίσκει την Αλήθεια. Αν αποτύχει, όμως, βυθίζεται στα κατώτερα επίπεδα. Εκείνος που μπορεί και διακρίνει το ίδιο Πνεύμα μέσα σε κάθε πλάσμα, δεν προσκολλάται σε κανένα από αυτά και κατακτά την αιώνια ζωή.

3

Κάποτε το Πνεύμα σχεδίασε να κερδίσουν οι θεοί μια μεγάλη νίκη. Με τον καιρό εκείνοι άρχισαν να καυχιούνται. Αν και η νίκη τους σχεδιάστηκε από το Πνεύμα, σκέφθηκαν πως τα έκαναν όλα μόνοι τους.

Το Πνεύμα είδε τη ματαιοδοξία τους και εμφανίστηκε. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν. Είπαν: «Ποιο είναι τούτο το μυστήριο Πρόσωπο;»

Είπαν, λοιπόν, στη Φωτιά: «Φωτιά! Πήγαινε να δεις, ποιο είναι αυτό το μυστήριο Άτομο».

Η Φωτιά έτρεξε στο Πνεύμα. Το Πνεύμα τη ρώτησε ποια είναι. Η Φωτιά απάντησε: «Είμαι η Φωτιά. Όλοι με γνωρίζουν».

Έπειτα το Πνεύμα τη ρώτησε: «Τι μπορείς να κάνεις;» Η Φωτιά απάντησε: «Μπορώ να κάψω τα πάντα και καθετί σε τούτο τον κόσμο».

«Κάψε το», είπε το Πνεύμα, ακουμπώντας κάτω ένα άχυρο. Η φλόγα τύλιξε το άχυρο, αλλά δεν μπόρεσε να το κάψει. Τότε η Φωτιά έτρεξε βιαστικά στους θεούς και ομολόγησε πως δεν κατάφερε να ανακαλύψει ποι ήταν εκείνο το μυστήριο Άτομο.

Τότε οι θεοί ανέθεσαν στον Άνεμο να ανακαλύψει ποιο ήταν εκείνο το μυστήριο Άτομο.

Ο Άνεμος έτρεξε στο Πνεύμα και εκείνο τον ρώτησε ποιος είναι. Ο Άνεμος απάντησε: «Είμαι ο Άνεμος, ο Βασιλιάς του Αέρα».

Το Πνεύμα ρώτησε: «Τι μπορείς να κάνεις;» και ο Άνεμος απάντησε: «Μπορώ να διώξω μακριά καθετί και τα πάντα σε τούτο τον κόσμο».

«Φύσηξέ το μακριά», τον παρότρυνε το Πνεύμα, ακουμπώντάς κάτω ένα άχυρο. Ο Άνεμος φύσηξε πάνω του, αλλά δεν μπόρεσε να το μετακινήσει. Τότε έτρεξε βιαστικά στους θεούς και ομολόγησε πως δεν μπόρεσε να ανακαλύψει ποιο ήταν το μυστήριο τούτο Άτομο.

Τότε οι θεοί πήγαν στο Φως και του ζήτησαν να ανακαλύψει ποοι ήταν εκείνο το μυστήριο Άτομο. Το Φως έφθασε στο Πνεύμα αλλά Εκείνο εξαφανίστηκε στη στιγμή.

Τότε εμφανίστηκε στον ουρανό ένα όμορφο κορίτσι, η Θεά της Σοφίας, η κόρη των χιονισμένων Ιμαλαΐων. Το Φως πήγε κοντά της και τη ρώτησε ποιο ήταν εκείνο το μυστήριο πρόσωπο.

4

Η Θεά απάντησε: «Πνεύμα, μέσα από το Πνεύμα κατέκτησε το μεγαλείο σου. Προσευχήσου για το μεγαλείο του Πνεύματος». Τότε το Φως κατάλαβε πως το μυστήριο Πρόσωπο δεν ήταν άλλο από το Πνεύμα.

Να πως τούτοι οι θεοί – η Φωτιά, ο Άνεμος και το Φως – έφθασαν στην υπέρτατη αρχή. Προσέγγισαν το Πνεύμα και ήταν οι πρώτοι που το κάλεσαν.

Το Φως στέκεται πάνω από τη Φωτιά και τον Άνεμο. Επειδή βρίσκεται πλησιέστερα στο Πνεύμα από εκείνα ήταν το πρώτο που κάλεσε το Άτομο Πνεύμα.

Τούτο είναι το ηθικό δίδαγμα του παραμυθιού. Στην αστραπή, στο φως ενός ματιού, το φως ανήκει στο Πνεύμα.

Η δύναμη του νου όταν θυμάται και επιθυμεί, όταν σκέφτεται ξανά και ξανά, ανήκει στο Πνεύμα. Επομένως, ας διαλογισθεί ο νους στο Πνεύμα.

Το Πνεύμα είναι το Καλό μέσα σε όλα. Θα έπρεπε να λατρεύεται όπως το Καλό. Εκείνος που το αναγνωρίζει σαν Καλό εκτιμάται από όλους.

Με ρώτησες για την πνευματική γνώση, την εξήγησα.

Θεμέλια αυτής της γνώσης είναι η αυστηρότητα, ο αυτοέλεγχος και ο διαλογισμός. Σπίτι της είναι οι Βέντα, ναός της είναι η αλήθεια.

Όποιος το γνωρίζειθα υπερνικήσει κάθε κακό και θα απολαμβάνει τη Βασιλεία των Ουρανών, ναι, για πάντα θα απολαμβάνει την ευλογημένη Βασιλεία των Ουρανών.

ΟΙ ΔΕΚΑ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΥΠΑΝΙΣΑΝΤ

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ: ΣΡΙ ΠΟΥΡΟΧΙΤ ΣΟΥΑΜΙ & W. B. YEATS

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ 1992

Τι είναι η χαρά; (Από την Ταϊτιρίγια Ουπανισάντ, Βιβλίο ΙΙ,8)

Τι είναι η χαρά;

Σκέψου έναν νεαρό, μορφωμένο, φιλόδοξο, σταθερό, δυναμικό, ευγενικό. δώσε όλα τα πλούτη του κόσμου και όρισέ τον σαν μονάδα της ανθρώπινης χαράς.

Πολλαπλασίασε εκείνη τη χαρά με το εκατό και θεώρησε τη σαν μονάδα της χαράς εκείνων που εισήλθαν στις ουράνιες σφαίρες, εξαιτίας των καλών τους πράξεων. Την ίδια χαρά δοκιμάζει και ένας φωτισμένος, δίχως επιθυμίες άνθρωπος.

Πολλαπλασίασε τούτη τη χαρά με το εκατό και όρισέ την σαν μέτρο της χαράς των ουρανογέννητων πνευμάτων. Την ίδια χαρά δοκιμάζει και ο φωτισμένος, δίχως επιθυμίες άνθρωπος.

Πολλαπλασίασε εκείνη τη χαρά με το εκατό και όρισέ την σαν μέτρο της χαράς των πατέρων, που ζουν στον αιώνιό τους παράδεισο. Τόση χαρά αισθάνεται και ένας φωτισμένος, δίχως επιθυμίες άνθρωπος.

Πολλαπλασίασε τούτη τη χαρά με το εκατό και όρισέ την σαν μέτρο για τη χαρά των θεών που γεννήθηκαν στον ουρανό. Την ίδια χαρά απολαμβάνει ένας φωτισμένος, δίχως επιθυμίες άνθρωπος.

Πολλαπλασίασε εκείνη τη χαρά με το εκατό και θεώρησέ την σαν μέτρο της χαράς των θεών που απέκτησαν θεϊκή υπόσταση μέσω των καλών τους πράξεων. Την ίδια χαρά απολαμβάνει και ένας φωτισμένος, δίχως επιθυμίες άνθρωπος.

Πολλαπλασίασε τούτη τη χαρά με το εκατό και όρισέ την ως μέτρο για τη χαρά των θεών που κυβερνούν. Την ίδια χαρά απολαμβάνει και ένας φωτισμένος, δίχως επιθυμίες άνθρωπος.

Πολλαπλασίασε εκείνη τη χαρά με το εκατό και όρισέ τη σαν μέτρο για τη χαρά του Ιντρα, του θεού της Δύναμης. Ενας άνθρωπος φωτισμένος, δίχως επιθυμίες, απολαμβάνει την ίδια χαρά.

Πολλαπλασίασε τούτη τη χαρά με το εκατό και όρισέ τη σαν μέτρο για τη χαρά του Μπριχασπάτι, που δίδαξε τους θεούς. Την ίδια χαρά απολαμβάνει και ένας άνθρωπος φωτισμένος, δίχως επιθυμίες.

Πολλαπλασίασε εκείνη τη χαρά με το εκατό και όρισέ τη σαν μέτρο για τη χαρά του Πρατζαπάτι, του δημιουργού των θεών. Την ίδια χαρά απολαμβάνει και ένας φωτισμένος άνθρωπος, δίχως επιθυμίες.

Πολλαπλασίασε τούτη τη χαρά με το εκατό, και όρισέ τη σαν μέτρο για τη χαρά του Πνεύματος. Τόσο χαίρεται και ένας φωτισμένος άνθρωπος, δίχως επιθυμίες.

Εκείνος που ζει μέσα στον άνθρωπο είναι ένα με εκείνον που ζει μέσα στον ήλιο.

Όποιος το γνωριζει, αποχαιρετά τον κόσμο. προχωρά πέρα από τον στοιχειακό Εαυτό, τον ενεργό Εαυτό, τον σκεπτόμενο Εαυτό, το συνειδητό Εαυτό, τον εύθυμο Εαυτό. Τούτη είναι η μαρτυρία μου:

"Όποιος γνωρίζει την πνευματική χαρά που δεν μπορεί να συλλάβει ο νους, ούτε να εκφράσει η γλώσσα, δεν έχει τίποτε να φοβηθεί".

Δεν έχει κανένα ενδοιασμό για το αν έκανε κάποιο λάθος ή δεν έκανε καλό. Ο,τι κάνει και ό,τι δεν κάνει είναι καθαγιασμένο. ό,τι δεν κάνει και ό,τι κάνει είναι καθαγιασμένο.

ΟΙ ΔΕΚΑ ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΥΠΑΝΙΣΑΝΤ

Απόδοση στα Αγγλικά από

Σρι Πουροχίτ Σουάμι

και 

W. B. Yeats

Μετάφραση Χριστίνα Μιχαλίτση

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ