Οι Κυριακές στην Επαρχία - ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΣΒΑΝΤΗΣ

Στην επαρχία που έζησα παλιά, οι Κυριακές
έμοιαζαν με αργόσυρτες κηδείες.
Συχνά ερήμωνε τους δρόμους μια βροχή,
επίμονη και σιγανή, όπως όλες οι βροχές
θαρρώ στην επαρχία.
Και η σιωπή ακίνητη όπως
ψόφιο σκυλί στου δρόμου τη μέση.


Καμπάνες του εσπερινού αργότερα.
Όλα, τον τραγικό τους αυτόχειρα ανακαλούσαν.
τα σκυθρωπά, κλειστά μαγαζάκια στη σειρά
το νυσταγμένο φαρμακείο στη γωνιά
το μακρυνό του τρένου σφύριγμα.


Α!, Κυριακές της επαρχίας που έζησα παλιά
μελαγχολικές
καλοντυμένες καλοχτενισμένες βαρετές.

Καθώς κουβεντιάζεις - ΠΑΣΒΑΝΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

Νύχτωμα του δρόμου σιγανή βροχή κι ερημιά
ο ίσκιος σου στον τοίχο π' απλώνει συλλογιέται
και τρεμίζει
κι η ψυχή που τραυλίζει
σβησμένα λόγια
της σιωπής.

Συλλογιέμαι πως ήταν εύκολα άλλοτε
εύκολα, ένας ρυθμός ξεχασμένος.
Μιλώ πάντα για κείνη την κρυμμένη μουσική
στις θημωνιές της γης, την ώρα που θολώνουν τα νερά.
γι' αυτά που κάθε μέρα μας αφήνουν πιο πολύ.
Οταν η βροχή έξω επίμονα συλλαβίζει
κι η συγκατάβαση της σιωπής είναι το μόνο κέρδος.

"Μυθολογικά" 1975