Καταδίκη - ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ

Πέτρινα λόγια η καταδίκη

Πάνω στο στήθος μου χτυπούν

Μα κείνο ζωντανό είν' ακόμα.

Περίμενα το πλήγμα τούτο

Θα αντέξω ξέρω πως και τώρα.

Εχω πολλά να κάνω απόψε

Η μνήμη πρέπει να σβηστεί

Και πέτρα να κάνω την καρδιά μου

Να ξαναμάθω τη ζωή

Το καλοκαίρι με την κάψα του, ήρθε

Στο παραθύρι απ' έξω στήνει γιορτή.

Μια μέρα φωτεινή με σπίτι άδειο

Γνώριζα από πριν πως θα συμβεί.

1939

Καλοκαίρι

ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ 

ΡΕΚΒΙΕΜ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Β. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ

ΜΟΥΣΕΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΜΟΣ

ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ - ΡΕΚΒΙΕΜ

Προοίμιο

Συνέβη όταν χαμογελούσε ο νεκρός
Που γαλήνη βρήκε μόνο αυτός.
Νεκρό το Λένινγραντ μπροστά στις φυλακές του
Αργοσαλεύει.
Κι απ' τα μαρτύρια τρελές
Των κρατουμένων οι στρατιές
Βάδιζαν στα χαμένα.
Τραγούδια αποχαιρετισμού
Μέσα σε τραίνα που σφυρίζουν.
Κι από ψηλά στον ουρανό τ' αστέρια του θανάτου
Την Ρους ακίνητη κατάχαμα κρατούν
Ματοβαμμένες μπότες την πατούν
Κι από την κλούβα οι μαύρες ρόδες.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Β. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΜΟΣ