Βρέχει - Guillaume Apollinaire

Βρέχει φωνές γυναικών σαν να ήταν νεκρές ακόμη και στην ανάμνηση
κι εσάς ακόμη βρέχει συναντήσεις θαυμαστές της ζωής μου ω μικρές ψιχάλες
κι αυτά τ’ αφηνιασμένα σύννεφα αρχίζουν να χλιμιντρούν έναν κόσμο ακουστών πολιτειών
άκου αν βρέχει καθώς η θλίψη και η καταφρόνια θρηνούν μια αρχαία μουσική
άκου πως πέφτουν τα δεσμά που πάνω και κάτω σε συγκρατούν.

Μετάφραση Κλείτος Κύρου