Προμηθέα,
Μόνο σε σένα Προσεύχομαι
Συ θα μπορέσεις να νοιώσεις
Της Αδούλωτης σκέψης το πόνο
Μόνο σε σένα Προσεύχομαι
Συ θα μπορέσεις να νοιώσεις
Της Αδούλωτης σκέψης το πόνο
Του Αγώνα το δρόμο για Φως
Που μας έδειξες κάποτε
Του έφραξαν σκοτάδια σαν πρώτα
και το Φως μοναχό τρεμοσβύνει
Την Ανθρώπινη τώρα προσπάθεια
που το Φως να θεριέψει ζητά
μ’ αλυσίδες τη δένουν σε βράχια
που με λύσσα το κύμα χτυπά
Το σκοτάδι με πάθος παλεύει
για να σβήσει το ύστερο Φως
Τον Αγώνα να πνίξει γυρεύει
σαν ζητάμε περσότερο Φως
Προμηθέα αφουγκράσου για λίγο
αλυσίδες και πόνο κραυγές
και βοήθα να βρούμε μια στράτα
Βαφτισμένη σ’ ελπίδες και Φως
Προμηθέα,
μόνο σε σένα Προσεύχομαι
στη Σκιά μ’ αλυσίδες δεμένος
κι αγωνίζομαι να βρω το Φως.
Συνεχίστε
29 ποιήματα του Αλέκου Παναγούλη
Εκδόσεις 81/2
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου