Όλοι ο κόσμοι, όλοι οι άνθρωποι, όλα τα ζώα, όλα τα φυτά, όλα τα ορυκτά, όλα τα μόρια και τα άτομα, όλα όσα υπάρχουν, πλέουν σε έναν ωκεανό αιώνιας και άπειρης ζωής που δεν ελαττώνεται, ούτε καταστέλλεται. Συνεπώς κάθε οργανισμός, είτε πρόκειται για μόριο ή για σύμπαν, ενσωματώνει ένα μέρος της ζωής στη φύση του. Φανταστείτε το σφουγγάρι καθώς απλώνεται στο νερό που το περιβάλλει, το αγκαλιάζει και το διαπερνά· παντού υπάρχει το νερό, ο ωκεανός που στροβιλίζεται σε κάθε πέρασμα και γεμίζει κάθε πόρο του. Μπορούμε όμως να σκεφθούμε τον ωκεανό πέρα από το σφουγγάρι, γεγονός που τα διαφοροποιεί στη σκέψη μας όταν θέλουμε να τα εξετάσουμε ξεχωριστά. Κάθε οργανισμός, λοιπόν, είναι ένα σφουγγάρι βυθισμένο στον ωκεανό της συμπαντικής ζωής και περιέχει μέσα του ένα μέρος του ωκεανού, τη δική του ανάσα ζωής. Στη Θεοσοφία αυτή η ιδιαίτερη ζωή ονομάζεται Πράνα, ανάσα. Πρόκειται για την τρίτη αρχή της ανθρώπινης συγκρότησης.
Για την ακρίβεια, η «ανάσα της ζωής» – που οι Εβραίοι ονομάζουν Νεφές – η ανάσα που εμφυσήθηκε στον Αδάμ – δεν είναι μόνο Πράνα αλλά Πράνα σε συνδυασμό με την τέταρτη αρχή (Κάμα-Ρούπα ή Το Σώμα των Επιθυμιών). Και τα δύο μαζί συνθέτουν το «ζωτικό σπινθήρα» (Μυστική Δοξασία Τόμος Ι) και είναι «η πνοή της ζωής στον άνθρωπο το ζώο και το έντομο» (Μυστική Δοξασία). Είναι η «πνοή της κτηνώδους ζωής στο ζώο» (ίδια πηγή). Σε αυτή την πραγματεία, όμως, θα ασχοληθούμε μόνο με το Πράνα, τη ζωτικότητα που εμψυχώνει κάθε οργανικό σώμα. Ο φορέας αυτής της ζωής είναι το αιθερικό σώμα. Ο φορέας αυτής της ζωής είναι το αιθερικό διπλό που ενεργεί σαν μέσο επικοινωνίας, σαν γέφυρα ανάμεσα στο Πράνα και το φυσικό σώμα.
Η Μυστική Δοξασία αποδίδει τα μικρόβια της επιστήμης σαν κατώτερη υποδιαίρεση του Πράνα. Είναι οι «αόρατες ζωές» που «αποτελούν τα φυσικά κύτταρα» (ίδια πηγή)· είναι «οι μυριάδες ζωές» που χτίζουν «το πήλινο σκήνωμα», τα φυσικά σώματα (ίδια πηγή, τόμος Ι). «Η επιστήμη που αντιλαμβάνεται μέρος της αλήθειας, ανακαλύπτει στο ανθρώπινο σώμα βακτηρίδια και άλλους μικροοργανισμούς τους οποίους θεωρεί τυχαίους και αφύσικους επισκέπτες που προξενούν ασθένειες. Ο εσωτερισμός – που αναγνωρίζει τη ζωή σε κάθε άτομο και μόριο του σώματος των φυτών και των ανθρώπων, στον αέρα, τη φωτιά και το νερό – θεωρεί πως το σώμα αποτελείται από τέτοιες ζωές. Στο μικροσκόπιο, ακόμη και το μικρότερο βακτηρίδιο μοιάζει με ελέφαντα συγκρινόμενο με το «μικρότερο εγχυματικό μικρόβιο» (ίδια πηγή). Οι «πύρινες ζωές» ελέγχουν και κατευθύνουν τα μικρόβια, τις αόρατες ζωές. «Έμμεσα» ελέγχουν και κατευθύνουν τα μικρόβια, τους άμεσους κτίστες και τα εφοδιάζουν με όσα χρειάζονται. Οι «πύρινες ζωές», η σύνθεση και ουσία του Πράνα, είναι «η ζωτική δημιουργική ενέργεια» που δίνει τη δυνατότητα στα μικρόβια να δομήσουν τα φυσικά κύτταρα. Ένα από τα αρχαία σχόλια ανακεφαλαιώνει όσα είπαμε με ακριβείς και καθαρές φράσεις. «Για τον αμαθή, οι κόσμοι είναι φτιαγμένοι από τα γνωστά στοιχεία. Στο νου του Αρχάτ*, αυτά τα στοιχεία συνθέτουν τη θεία ζωή που μοιράζεται στο πεδίο της εκδήλωσης σε εκατομμύρια ζωών. Η Φωτιά στο πεδίο της Μιας Πραγματικότητας είναι ΜΙΑ στο πεδίο της εκδήλωσης. Τα τμήματα αυτής της εκδήλωσης είναι πύρινες ζωές που ζουν και υπάρχουν σε βάρος κάθε άλλης ζωής που αναλώνουν. Γι’ αυτό ονομάστηκαν Εκείνοι που Καταβροχθίζουν… Καθετί ορατό σε αυτό το σύμπαν, από το συνειδητό και Θείο άνθρωπο μέχρι τα ασυνείδητα στοιχεία που αποτελούν την ύλη, είναι πλασμένο από τέτοιες ζωές. Από τη Μια Ζωή, την άμορφη και αδημιούργητη, εκπορεύεται ένα σύμπαν από ζωές» (Μυστική Δοξασία, τόμος Ι). Όπως στο σύμπαν, έτσι στον άνθρωπο και σε όλες τις αμέτρητες ζωές, η δημιουργική ζωτικότητα ονομάζεται Πράνα.
_________
* Ο Αρχάτ (ή Άρχατ) είναι ένας βουδιστικός όρος που σημαίνει «τον φωτισμένο» ή «τον άξιο», δηλαδή έναν άνθρωπο που έφτασε στη νιρβάνα και ελευθερώθηκε από τον κύκλο των γεννήσεων. Στον βουδιστισμό Τεραβάντα, αποτελεί το ιδανικό πρότυπο πνευματικής τελείωσης. (από Gemini)
Annie Besant
Οι Επτά Αρχές του Ανθρώπου
Μετάφραση Θεόδωρος Σιαφαρίκας
Εκδόσεις Ιάμβλιχος 1989
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου