Λήθη - Λορέντζος Μαβίλης

 

Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε

την πίκρια της ζωής· όντας βυθίσει

ο ήλιος, και το σούρουπο ακολουθήσει,

μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και νάναι!

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε

στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση·

μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,

α στάξει γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε.

Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται,

διαβαίνοντας λιβάδια από ασφοδίλι,

πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

Α δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι,

τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν:

θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν.

Λορέντζος Μαβίλης

Τα Έργα (Δεύτερη Έκδοση)

Εκδότης Στέφανος Πάργας

Αλεξάνδρεια 1923