.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Η ΑΠΙΑΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ – ΠΙΕΡ ΡΕΒΕΡΝΤΥ (1889-1960)



Περπατούσε στο μέσο του ουρανού με τα μάτια χαμηλωμένα κι οι άλλοι διαβατικοί τον κοίταξαν. Λίγο πιο κάτω στα παράθυρα, τα κεφάλια κρέμονταν. Και τα λευκά σχήματα που η σελήνη είχε αφήσει την περασμένη νύχτα ζωήρεψαν. Το πλήθος φώναζε – τουλάχιστον όλοι εκείνοι που είχαν μεταξύ τους αναγνωριστεί – κουβαλούσαν τη μέρα κομμάτια κομμάτια, σ' όλους τους δρόμους της πόλης. Και τα μαλλιά του ανέμου ανακατωμένα με το κύμα των ανθρώπων και των αμαξιών, εισχωρούσαν ανάμεσα απ' τους τοίχους και κομποδένονταν. Όλοι τους τρέχαν δίχως να ξέρουν προς τα που. Τα λιθόστρωτα συγκρατούσαν τα βλέμματα. Τη γη. Η μέρα έμπαινε κάποτε χωρίς να ξαναβγαίνει. Η κίνηση απλωνόταν ως τους λάκκους που τριγύριζαν τα τελευταία σπίτια. Και πέρα απ' αυτά ξανάβρισκε κανείς το επίπεδο έδαφος. Τη γαλήνη. Σκιές ακίνητες. Και ο ήλιος ξανάπαιρνε παντού τη θέση του χωρίς να μπορεί κανείς να τον αγγίξει, ούτε να τον πάρει, αν του 'κανε γούστο.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ


ΜΑΡΙΑ ΛΑΪΝΑ
ΞΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: