Δεν είμαι τώρα πλέον εκείνος που ήμουν
Κι ούτε να ξαναγίνω πια μπορώ.
Τ' ωραίο μου θέρος, κι η όμορφη άνοιξή μου
Πηδήσαν από το παράθυρο.
Ερωτα, σε είχα αφέντη κι οδηγό μου
Κι από το Δωδεκάθεο πιο ψηλά.
Αχ, αν μπορούσα πάλι να γεννιόμουν,
Πως θα σε υπηρετούσα πιο καλά!
Ενα ποίημα 450 και πλέον ετών
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ Α. ΔΗΜΑ
"ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ"
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΚΟΛΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου