.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΑΝ ΗΛΙΚΙΑ - Czeslaw Milosz

Θελήσαμε να εξομολογηθούμε τις αμαρτίες μας, αλλά έμειναν αζήτητες.
Λευκά σύννεφα αρνήθηκαν να τις δεχτούν, και ο άνεμος
Ήταν πολυάσχολος· έτρεχε από τη μια θάλασσα στην άλλη.
Δεν καταφέραμε να ενδιαφερθούν τα ζώα·
Οι σκύλοι, απαγοητευμένοι, περίμεναν μια προσταγή·
Ένας γάτος, πάντοτε υπεράνω ηθικής, αποκοιμιόταν.
Ένα πρόσωπο, τάχα πολύ κοντινό μας,
Δεν νοιάστηκε ν' ακούσει για πράγματα προ πολλού παρωχημένα.
Κουβέντες με φίλους, πίνοντας βότκα ή καφέ,
Δεν θα 'πρεπε να παρατείνονται πέρα από το πρώτο σημάδι ανίας.
Θα ήταν ταπεινωτικό να πληρώσεις με την ώρα
Κάποιον με δίπλωμα, μόνο για να σε ακούσει.
Εκκλησίες. Ίσως εκκλησίες. Μα, εκεί, να εξομολογηθείς τι;
Πως κάποτε βλέπαμε τον εμαυτό μας ωραίον κι υπερήφανον,
Κι ωστόσο αργότερα στη θέση μας ένας άσκημος βάτραχος
Μισανοίγει τα βαριά του βλέφαρα
Και βλέπεις καθαρά «Εγώ είμαι αυτός».


μτφρ. Γ. Π. Σαββίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια: