.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Μαγικά Μνημεία – ΕΛΙΦΑΣ ΛΕΒΙ

Είπομεν ότι η αρχαία Αίγυπτος ήτο εν έμβλημα, το αυτό δε ηδυνάμεθα να είπωμεν δι' ολόκληρον τον αρχαίον κόσμον. Οσον περισσότερον οι μεγάλοι ιεροφάνται κατέβαλλον προσπάθειαν δια να συγκαλύψουν την απόλυτον αυτών γνώσιν, τόσον περισσότερον προσεπάθουν να αυξήσουν και να πολλαπλασιάσουν τας συμβολικάς παραστάσεις αυτής. Αι τριγωνικαί και τετράγωνοι κατά την βάσιν πυραμίδες, αναπαρίστων την μεταφυσικήν των, βασιζομένην επί της επιστήμης της φύσεως. Η τελευταία αύτη είχεν ως συμβολικόν αρχηγόν την γιαγαντιαίαν μορφήν της σφιγγός η οποία ενθρονισμένη βαθεία εις την άμμον, αγρυπνούσεν επί της βάσεως των πυραμίδων.
Τα επτά μεγάλα μνημεία της αρχαιότητος, τα καλούμενα τα επτά θαύματα του κόσμου, ήσαν αξιοθαύμαστα σχόλια των 7 γραμμών εκ των οποίων αποτελούντο αι πυραμίδες και των 7 μυστηριωδών πυλών των Θηβών.
Εις την Ρόδον υπήρχε το έμβλημα του Ηλίου. Ο Θεός της αληθείας και του φωτός παρίστατο με ανθρωπίνην όψιν, διαποικιλμένος με χρυσόν, δια της δεξιάς εκράτει υψηλά τον φάρον του πνεύματος δια δε της αριστεράς το βέλος της κινήσεως και δράσεως. Ο ι πόδες του εστηρίζοντο δεξιά και αριστερά επί βράχων οι οποίοι παρίστων τας αιωνίους εξισορροπημένας δυνάμεις της φύσεως, την ελευθερίαν και την ανάγκην, το θετικόν και το αρνητικόν, το ενεργητικόν και το παθητικόν, το σταθερόν και το πτητικόν, τας στήλας του Ηρακλέους.
Εις την Εφεσον υπήρχε το έμβλημα της Σελήνης: ήτο ο ναός της πανθέας Αρτέμιδος. Ο εν λόγω ναός είχε κατασκευασθή κατ' εικόνα του σύμπαντος: ήτο τρούλος στηριζόμενος επί σταυρού, με τετράγωνον σειράν διαδρόμων και κυκλικόν τέμενος, όπως ακριβώς η ασπίς του Αχιλλέως.
Ο τάφος του Μαυσωλού, ήτο το έμβλημα της συζυγικής και παρθένου Αφροδίτης: είχε μορφή λιγγάμ (φαλλού). Το τέμενος ήτο κυκλικόν, η πρόσοψις τετράγωνος. Εις το μέσον του τετραγώνου υψούτο πυραμίς κόλουρος, επί της οποίας παρίστατο άρμα εζευγμένον με τέσσαρας ίππους, διατεταγμένους σταυροειδώς.
Αι πυραμίδες της Αιγύπτου, ήσαν το έμβλημα του Ερμού.
Ο Ζευς της Ολυμπίας, ήτο το του Διός. Τα τείχη της Βαβυλώνος και το φρούριον της Σεμιράμιδος, ήσαν το έμβλημα του Αρεως.
Τέλος ο ναός του Σολομώντος, το οικουμενικόν αυτό και απόλυτον έμβλημα, το οποίον επέπρωτο να υπερβάλη πάντα τα λοιπά, ήτο δια τους εθνικούς το φοβερόν έμβλημα του Κρόνου.
Η επταδική φιλοσοφία της μυήσεως, εις τους αρχαίους, ηδύνατο να συνοψισθή ως εξής: Τρεις απόλυτοι αρχαί, αποτελούσαι μίαν και μόνην, τέσσαρες στοιχειακαί μορφαί, αποτελούσαι μίαν και μόνην. Εξ αυτών σχηματίζεται εν ενιαίον σύνολον, περιέχον ιδέαν και μορφήν.
Αι τρεις αρχαί ήσαν:
1) Το Ον είναι το Ον.
Εις την φιλοσοφίαν ταυτότης της Ιδέας και του Οντος (Είναι) ή της Αληθείας, εις την θρησκείαν η πρώτη αρχή, ο Πατήρ.
2) Το Ον υπάρχει. Εις την φιλοσοφίαν ταυτότης της γνώσεως με το Ον ή την Αλήθειαν, εις την θρησκείαν ο Λόγος του Πλάτωνος, ο Δημιουργός.
3) Το Ον είναι λογικόν. Εις την φιλοσοφίαν ταυτότης της λογικής προς την πραγματικότητα, εις την θρησκείαν η Πρόνοια, η θεία δράσις πραγματοποιούσα το Αγαθόν, ο αλληλέγγυος έρως του αληθούς προς το αγαθόν, εκείνο το οποίον εις τον Χριστιανισμόν καλούμεν Αγιον Πνεύμα.
Αι τέσσαρες στοιχειακαί μορφαί, ήσαν η έκφρασις των 2 θεμελιωδών νόμων: η κίνησις και η αντίστασις. Η ζωή ήτις θέτει εις κίνησιν ήτοι το πτητικόν, η αδράνεια ήτις ανθίσταται ήτοι το σταθερόν, με άλλους λόγους το πνεύμα και η ύλη. Η ύλη ήτο το μηδέν διατυπωμένον υπό παθητικήν κατάφασιν, το πνεύμα ήτο η αρχή της απολύτου ανάγκης εν τη αληθεία. Η αρνητική δράσις του υλικού μηδέν επί του πνεύματος, εκαλείτο αρχή του κακού, η θετική δράσις του πνεύματος επί του μηδενός, δια να πληρώση με δημιουργήματα και με φως, εκαλείτο αρχή του καλού. Προς τας δύο αυτάς εννοίας αντεστοίχει αφ' ενός η ανθρωπότης και αφ' ετέρου η λογική ζωή η εξαγοράζουσα την ανθρωπότητα, γεννημένην εν αμαρτία, δηλ., εν τω μηδενί, ένεκα της υλικής της γεννήσεως.
Αυτή ήτο η διαδασκαλία της απορρήτου μυσταγωγίας. Αυτή είναι η θαυμασία σύνθεσις την οποίαν ήλθεν ο χριστιανισμός δια να ζωογονήση με την πνοήν του, να φωτίση με την λαμπρότητά του, να εγκαταστήση κατά τρόπον θείον με το δόγμα του, να πραγματοποιήση δια των μυστηρίων του. Σύνθεσις η οποία εξηφανίσθη υπό τον πέπλον που την συντηρεί, αλλά την οποίαν η ανθρωπότης θα ανακαλύψη εκ νέου, όταν έλθη η στιγμή η κατάλληλος εις όλον της το πρωταρχικόν κάλλος και εις όλην της την μητρικήν γονιμότητα!

ALPHONSE LOUIS CONSTANT
(ELIPHAS LEVI)
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΣΦΙΓΓΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΜΕΛΗ

2 σχόλια:

Ατάργα είπε...

απο τα κειμενα που εχω μαζεψει για το 7
αν βρώ και τ΄αλλα που εχω θα στ΄ανεβάσω, αν φυσικά τα θελεις.

Καλο Σκύριακο

7

Ο αριθμός του σύμπαντος, του μακρόκοσμου. Πληρότητα, το σύνολο. Με το τρία του ουρανού και της ψυχής και το τέσσερα της γης και του σώματος, είναι ο πρώτος αριθμός που περιέχει το πνευματικό και το παροδικό. Είναι η τελείωση, σιγουριά ασφάλεια, ανάπαυση, αφθονία, εκ νέου ολοκλήρωση, σύνθεση, επίσης παρθενία και ο αριθμός της Μεγάλης Μητέρας. Υπάρχουν επτά κοσμικά στάδια, ουρανοί, κολάσεις, μεγάλοι πλανήτες και μέταλλα πλανητών, κύκλοι του σύμπαντος, ακτίνες του ήλιου, εποχές του Ανθρώπου (διανύουμε στην πέμπτη εποχή), στήλες της σοφίας, σεληνιακές διαιρέσεις του ουράνιου τόξου, ημέρες της εβδομάδας, νότες της κλίμακας, θαύματα του κόσμου. Η έβδομη ακτίνα του ήλιου είναι η ατραπός δια της οποίας περνάει ο Άνθρωπος απο αυτόν τον κόσμο στον άλλο. Επτά ημέρες είναι η περίοδος της νηστείας και μετανοίας. Ο επτακέφαλος δράκοντας.

Αίγυπτος: Υπάρχουν επτά Αθώρες, Μοίρες, και οι ιέρειες της Αθώρος έχουν επτά στάμνες, οι επτά κόρες του Ρα έκαναν επτά φιόγκους στους χειτώνες τους, τα επτά γεράκια του Ρα είναι οι επτά σοφοί, επτά αγελάδες με τον ταύρο δείχνουν γονιμότητα, επτά παχιές και επτά ισχνές αγελάδες στο όνειρο του Φαραώ, υπάρχουν επτά οικήματα του κάτω κόσμου με τρις επτά πύλες. Επτά ο αριθμός και του Όσιρη.

Αλχημεία: Υπάρχουν επτά μέταλλα που περιλαμβάνονται στο Έργο.

Ελλάδα-Ρώμη: Αφιερωμένος στον θεό Απόλλωνα του οποίου η λύρα έχει επτά χορδές, στην Αφροδίτη, ο Πάνας έχει επτά αυλούς. Η έβδομη δύναμη κάθε αριθμού είναι ένα τετράγωνο και ένας κύβος και έτσι είναι μεγάλης σπουδαιότητας (Φίλωνας).

Εβραίοι: Απόκρυφη διάνοια, υπάρχουν επτά άγιες μέρες στο ιουδαικό έτος, η Μενορά έχει επτά κλάδους, ο Ναός χρειάστηκε επτά χρόνια για να χτιστεί, υπάρχουν επτά στήλες της σοφίας, επτά βωμοί του Βααλάμ, βόδια και κριάρια για θυσία, σάλπιγγες, τείχη της Ιεριχούς, ο αριθμός των αλυσίδων του Σαμψών, επτά φορές λούστηκε στον Ιορδάνη ο Νεεμάν, το παιδί που εγέρθηκε εκ νεκρών απο τον Ελισσαιέ επτά φορές φταρνίστηκε, η Κιβωτός προσάραξε τον έβδομο μήνα και η περιστέρα στάλθηκε μετά απο επτά ημέρες.

Πυθαγόρειοι: Ο κοσμικός αριθμός με το τρία του ουρανού και το τέσσερα του κόσμου.

Ατάργα είπε...

Σουμέριοι-Σημίτες: Υπάρχουν επτά σεληνιακές διαιρέσεις και ημέρες της εβδομάδας, "θα λάμπεις με κέρατα για να ορίζεις τις έξι ημέρες και την έβδομη με μισό στέμμα", έτσι η έβδομη γίνεται αντίθετη προς τον ήλιο και συμβολίζει το σκοτάδι και τον όλεθρο και συνεπώς είναι επικίνδυνο το να επιχειρήσεις οτιδήποτε κατά την έβδομη ημέρα, που γίνεται ημέρα ανάπαυσης. Υπάρχουν επτά ζώνες της γης, επτά ουρανοί, συμβολιζόμενοι με τα επίπεδα της Ζιγκουράτ, επτά κλαδιά του Δέντρου της Ζωής, το καθένα τους με επτά φύλλα, επτά πύλες της κόλασης, δαίμονες της Τιαμάτ και άνεμοι που την καταστρέφουν, επτά χρώματα, σφραγίδες, Μοίρες.

Αστρολογία: τα επτά άστρα της Μεγάλης Άρκτου είναι "ακατάστρεφτα", δηλαδή φαίνονται ολόκληρο τον χρόνο. Υπάρχουν επτά Πλειάδες, μεγάλοι πλανήτες, ακτίνες του ήλιου.

Ινδία: Υπάρχουν τα επτά κοσμήματα των Μπραχμάνων και επτά θεοί πριν απο τον κατακλυσμό με επτά σοφούς που σώθηκαν απο αυτόν.

Βουδισμός: Ο αριθμός της ανόδου και της αναρρίχησης στο ύψιστο και επίτευξης του κέντρου. Τα επτά βήματα του Βούδα συμβολίζουν την άνοδο των επτά κοσμικών σταδίων που υπερβαίνουν το χρόνο και το χώρο. Ο επταόροφος πρασάντα στο Μπορομπαντούρ είναι ένα ιερό βουνό και άξονας του κόσμου που κορυφώνεται στον υπερβατικό Βορρά και φθάνει στην περιοχή του Βούδα.

Κίνα: Υπάρχουν επτά νεράιδες και πνεύματα ζώων.

Χριστιανισμός: Ο Θεός παριστάνεται με την έβδομη ακτίνα στο κέντρο των έξι ακτίνων της δημιουργίας. Επτά Μυστήρια, δώρα του πνεύματος, το επτά των 3+4 θεολογικών και θεμελιωδών αρετών. επτά θανάσιμα αμαρτήματα, επτά λόφοι ή βουνά στο Καθαρτήριο, ελεύθερες τέχνες, κρυσταλλικές σφαίρες που περιέχουν πλανήτες, μεγάλοι προφήτες, άγγελοι της Παρουσίας, διάβολοι εκδιωγμένοι απο τον Χριστό, περίοδος νηστείας και μετάνοιας, χαρές και θλίψεις της Μαρίας, πρωταθλητές της Χριστιανοσύνης, σύνοδοι της Πρώτης Εκκλησίας, η έβδομη ημέρα μετά τις έξι της δημιουργίας ήταν ημέρα ανάπαυσης, επτά σάλπιγγες,σφραγίδες, φιάλες της αποκαλύψεως.