.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΠΑΣΑΝΕ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΡΑΤΑΝΕ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Κουρελιασμένοι,απο τα αγριεμένα κύματα
πεταμένα υπολείματα για πάντα απο δω και μπρος
στο σκοτεινο θάλαμο της γης
με ισκιωμένο το μυαλό
απο το ξεφρενο κυνηγητό
της ασάλευτης πορείας των άστρων
οι τελευταίοι
απόθεσαν το κουρασμένο κεφάλι τους
θυσία
στην τελετουργία των ανεμοστρόβιλων καιρών.
Κι άνθρωποι δεν υπήρχανε.
Κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής
σκέπασε οριστικά τις βυθισμένεις πόλεις...

1 σχόλιο:

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

«Η Κατερίνα Γώγου έκανε ποίηση σε μια εποχή που οι άλλοι ‘ποιητές’ έκαναν δημόσιες σχέσεις. Πάνω απ’ όλα ήταν η ίδια ποίηση. Ανάμεσα σε χάπια, ποτά, σβησμένα τσιγάρα, φτωχογειτονιές,προδοσίες…»

"Κατερίνα Γώγου: o Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων"

κάθε της λέξη και μια μαχαιριά...
κάθε μαχαιριά και μια αλήθεια τραγική...

καλό σου ξημέρωμα...

---------------------------------
Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει. Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα στα χέρια σας. Στο λαιμό σας. Οι φίλοι μου.