.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

ΤΣΕΣΛΑΦ ΜΙΛΟΣ Μετά το ταξίδι

Πόσο παράξενη είναι η ζωη! Πόσο ακατανόητη!


Σαν να είχα επιστρέψει από αυτήν όπως από μακρινό ταξίδι

και προσπαθούσα να θυμηθώ τα μέρη που είχα επισκεφτεί

και όσα είχα κάνει.

Δεν νομίζω πως θα το καταφέρω,

και το πιο δύσκολο είναι

να προσπαθήσω να δω τον εαυτό μου εκεί.

Είχα προθέσεις, κίνητρα.

Πήρα αποφάσεις, ενήργησα.

Ομως από εδώ που στέκομαι ο ανθρωπος εκείνος

φαντάζει τόσο παράλογος και γελοίος.

Σαν να μην ήταν αυτός που είχε ενεργήσει,

αλλά δυνάμεις ξένες

που τον χρησιμοποίησαν ως πειθήνιο όργανό τους.

Γιατί στο κάτω κάτω,

έγραψα πολλά βιβλία,

νάτα εδώ είναι,

κι εκεί βρίσκεται αυτός.

Πως ν’ ανιχνεύσεις μια συγγένεια ανάμεσα σ’ αυτόν και κείνα;



Τόσο αδιαφανής για τον εαυτό μου,

θά ΄θελα να ΄ξερα ποιός ήμουνα για άλλους,

ιδιαίτερα για τις γυναίκες

με τις οποίες δέθηκα με αγάπη ή φιλία.

Πολύ αργά.

Είμαστε σαν κουκλοθέατρο που το ΄βαλαν για ύπνο.

Οι κούκλες, ένα κουβάρι με τους σπάγκους τους,

δεν έχουν καμμία άποψη για το θέαμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: