.

Όποιος φοβάται τον θάνατο είναι ήδη νεκρός.
Όποιος θέλει για μια στιγμή η ζωή του να ανήκει μόνο σ' αυτόν, που θέλει για μια στιγμή να είναι πεπεισμένος για όσα κάνει, πρέπει να αδράξει το παρόν.
Πρέπει να αντιμετωπίζει τα πάντα στο παρόν ως τελικά, σαν να ήταν βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αμέσως ο θάνατος.
Και πρέπει μετά στο σκοτάδι να δημιουργήσει ζωή. Ζωή μέσα από τον εαυτό του.
Carlo Michelstaedter, La Persuasione e la Rettorica

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Ο χαρούμενος νεκρός - Charles Baudelaire

Θέλω σε γη πολύ παχιά σαλίγκαρους γεμάτη,
να σκάψω λάκκο μόνος μου βαθύ, που να μπορώ
τα γέρικά μου κόκαλα ν' απλώσω με ραχάτι
κι ως καρχαρίας στο νερό, στη λήθη ύπνο να βρω.

Τις διαθήκες τις μισώ κι οι τάφοι δε μ' αρέσουν
παρά να παρακάλαγα να ‘ρθουν να με θρηνούν
θα προτιμούσα ζωντανός, να κράξω όρνια να πέσουν,
στο βρωμερό μου σκέλεθρο το αίμα μου να πιουν.

Σκουλήκια! ώ σύντροφοι δίχως αυτιά και μάτια, εμπρός!
να ένας λεύτερος για σας, χαρούμενος νεκρός.

Φιλήδονος φιλόσοφος, γέννα παλιά της σήψης
ελάτε στο κουφάρι μου ριχτείτε δίχως τύψεις
και πείτε μου, μπορεί να δει κι άλλους βασανισμούς
τ' άψυχο αυτό σαράβαλο, νεκρό μες τους νεκρούς;

Charles Baudelaire

Δεν υπάρχουν σχόλια: